Όποιος το γυρισμό ξεχνά, σε χιονοθάλασσες ξυπνά...
Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011
Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011
Δημοτικό ξανά
Θα είμαι σύντομος και περιεκτικός. Όταν ένα ρήμα αναφέρεται σε πολλούς και είναι στο δεύτερο πρόσωπο γράφεται με Ε και όχι με ΑΙ. Όταν το ρήμα αναφέρεται στο τρίτο ενικό γράφεται με ΑΙ.
Με λίγα λόγια, ζώα:
ΕΣΕΙΣ με Ε
ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΗ ΑΥΤΟ με ΑΙ
Παραδείγματα για τους μογγόλους
Το γράμμα γράφετΑΙ... (παρομοίως το σπίτι ενοικιάζεται)
Όμως
Εσείς γράφετΕ... (εσείς ενοικιάζετε το σπίτι)
Έλεος πια. Κι εγώ άραζα στις τουαλέτες στο δημοτικό ενώ είχα πάρει άδεια για 5 λεπτά και έλειπα για 20, αλλά ρε πούστηδες τα βασικά τα θυμάμαι.
Με λίγα λόγια, ζώα:
ΕΣΕΙΣ με Ε
ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΗ ΑΥΤΟ με ΑΙ
Παραδείγματα για τους μογγόλους
Το γράμμα γράφετΑΙ... (παρομοίως το σπίτι ενοικιάζεται)
Όμως
Εσείς γράφετΕ... (εσείς ενοικιάζετε το σπίτι)
Έλεος πια. Κι εγώ άραζα στις τουαλέτες στο δημοτικό ενώ είχα πάρει άδεια για 5 λεπτά και έλειπα για 20, αλλά ρε πούστηδες τα βασικά τα θυμάμαι.
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται
Τις προάλλες μου συνέβη ένα περιστατικό το οποίο από τη μία πλευρά δικαίωσε την άποψη που έχω για την πλειοψηφία των Ελλήνων και των Κρητικών, και από την άλλη με έθλιψε τόσο πολύ, που το μεσημέρι που πήγα για φαγητό δεν αποτελείωσα το τραγανιστά τηγανισμένο μοσχαρίσιο σνίτσελ μου.
Αποφάσισα λοιπόν ένα πρωί, μια αποφράδα μέρα, να πάω στο πρωτοδικείο Ηρακλείου για κάτι χαρτιά, γραφειοκρατικές μαλακίες που χρειάζονται οι ηλίθιες δημόσιες υπηρεσίες. Όταν λοιπόν κατάφερα να επιβιώσω στο ασανσέρ που μέχρι να με πάει στον τέταρτο είχαν περάσει μπροστά από τα μάτια μου μία- μία οι ρακές που έχω πιεί στη ζωή μου, συνειδητοποίησα ότι οι καλοί δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν απεργία μέχρι τις 11 το πρωί για συμπαράσταση σε κάποιο άλλο σωματείο το οποίο έκανε διαμαρτυρία έξω από τα δικαστήρια. Γαμάτα! Κι εγώ μαζί σας ρε μάγκες. Αλλά ρε πούστηδες δε μου βγάζετε από το πίσω μέρος του μυαλού μου ότι ξυπνήσατε κατά τις 10.00 και ήπιατε και ένα καφεδάκι στην Κοραή.
Τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα μας. Όταν έφτασα η ώρα ήταν 10.30 οπότε είπα να περιμένω ένα μισαωράκι. Να σημειώσω ότι όταν έφτασα ήμουν ο 3ος έξω από την πόρτα που περιμέναμε (πολύ σημαντικό για τη συνέχεια της ιστορίας). Σιγά σιγά άρχιζε να έρχεται κόσμος ο οποίος πολύ ευγενικά ζητούσε να μάθει που είναι η ουρά για να περιμένει τη σειρά του κλπ. Σιγά σιγά άρχισε και να ξεκινάει και η πολιτική συζήτηση , επιπέδου Τράγκα και Αυτιά, αλλά δεν μου έκανε και ιδιαίτερη εντύπωση. Άκουσα όμως από όλους και πολύ υγιείς απόψεις, όπως για το ότι οι πολιτικοί έκλεψαν, να μην τους ξαναψηφίσουμε, να τους βάλουμε φυλακή, εμείς δεν τους βγάλαμε για να κλέβουν, αλλά για να υπηρετήσουν την πατρίδα κτλ.
Σε εκείνο το σημείο πέρασε μια σκέψη από το μυαλό μου, όπως μια σφαίρα περνάει το κεφάλι Παλαιστινίου στη λωρίδα της Γάζας. Ρε μήπως ο κόσμος αρχίζει να την ψάχνει; Μήπως να αλλάξει λίγο η νοοτροπία τους και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπειά τους και τα δικαιώματά τους; Μήπως επιτέλους θα κάνει ντουέτο ο Νταλάρας με την Μπεζεντάκου;
Εκεί λοιπόν που είχα αρχίσει να πείθομαι ότι μας περιμένουν καλύτερες μέρες φτάνουν, ήρθαν οι δημόσιοι υπάλληλοι για να ανοίξουν την υπηρεσία. Και εκεί ακριβώς βγήκε στην επιφάνεια η σαπίλα, η ξεφτίλα, η κουτοπονηριά και η απύθμενη αμορφωσιά που διακρίνει εμάς τους Έλληνες. Σπρωξιές, ποδοπατήματα και λογομαχίες για την ουρά κατέστρεψαν όλα τα όνειρα μου. Εκείνη τη στιγμή ήθελα να είχα την πύρινη μπάλα του Ryu ή του Ken, τον ηλεκτρισμό του Blanca, και το καβλί του John Holmes για να πηδήξω όλα τα κομμάτια κρέας που έχουν ΑΜΚΑ και δικαίωμα ψήφου…
Γίνεται ένας άνθρωπος που στις απλές καθημερινές του πράξεις δεν έχει παιδεία, να δημιουργήσει πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες γύρω του που να του επιτρέψουν να ζει καλύτερα; Όχι. Μπορεί να είναι μικρολεπτομέρειες που μας φαίνονται ασήμαντες, αλλά όλες τους συνθέτουν μια νοοτροπία που έχει καλλιεργηθεί και για να αλλάξει θέλει πολλά περισσότερα από γιαουρτώματα και ντοματομαχίες έξω από τη βουλή. Μέχρι να το κάνουμε αυτό, αυτοί όλοι θα αποφασίζουν για μας. Με τσ’ υγειές μας…
Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011
Αυτοί είμαστε...
Τα πράγματα είναι απλά. Έχουμε ό,τι μας αξίζει. Ή μάλλον καλύτερα, έχουμε ό,τι αξίζει σε αυτούς που τραβιούνται στις κάλπες. Τα ζώα δηλαδή. Παραδείγματα παρακάτω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)