Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Φολκλόρ και όποιος αντέξει

Θα έχετε όλοι παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια μια αύξηση στη δημοτικότητα της Κρητικής παράδοσης ειδικά στα άτομα των αστικών κέντρων εκτός νησιού (Αθήνα, Θεσσαλονίκη). Κρητικοί λυράρηδες και μουσικοί με τεράστια επιτυχία στα Αθηναϊκά κρητικά στέκια, κρητικά καφενεία και εστιατόρια με κρητικούς μεζέδες και κάθε λογής οινοπνευματωδών (ρακή, ρακόμελα, κρασιά), και φυσικά η κρητική φολκλόρ έκφραση της παράδοσης ως τρόπος ζωής και διασκέδασης.

Είστε για τον μπούτσο...Απλά, και αναλύω.

Ξύπνησε η κάθε κυράτσα και ο κάθε κάγκουρας και θυμήθηκε ότι πρέπει να κάνει στροφή στην παράδοση. Το κάθε μικροαστικό  τιποτένιο ατομάκι που νοιώθει ένα μηδενικό επειδή μεγάλωσε μέσα στο μπετό, στην απαγόρευση και στο φόβο θέλει να εξισορροπήσει τη εσωτερική σαπίλα και ασχήμια του, με το να  - νομίζει ότι - "ρουφάει" λίγη υγεία από μια παράδοση άλλου τόπου. Αυτή η διαφήμιση και η διάδοση της Κρητικής κουλτούρας δεν έχει παρά ένα σκοπό. Την κονόμα!!! Οι μαγαζάτορες των αστικών κέντρων ξέρουν εδώ και πολλά χρόνια να τα παίρνουν από τα Hipstero-πλουσιόπαιδα των βορείων προαστίων που πιστεύουν ότι με το να πιουν ένα ρακόμελο (!) ή να πάνε σε μια συναυλία του Χαρούλη (!) είναι σαν να αρμέγουν μια κατσίκα ή να πηγαίνουν στον τρύγο. 

Αυτή η μάζα που υπάρχει στις μεγάλες πόλεις, αυτή αδηφαγία για το καινούριο και το φολκλόρ έχει σαν συνέπεια τα οποιαδήποτε στοιχεία της παράδοσης, της Κρητικής για παράδειγμα, να διαστρεβλώνονται και να αλλοιώνονται έτσι ώστε ο απαίδευτος τελικός δέκτης να μπορεί να τα επεξεργαστεί. Γιατί ο Κολωνακιότης δεν μπορεί να ακούσει Νικηφόρο Αεράκη, άρα πρέπει να του δώσουμε τον Χαρούλη. Δεν μπορεί να πιεί ρακή, άρα θα του δώσουμε ρακόμελο...

Προσοχή! Δεν αναφέρομαι στους υγιείς ανθρώπους οι οποίοι λόγω της σωστής πληροφόρησης έχουν αγαπήσει την Κρητική κουλτούρα και ψάχνουν παραπέρα από αυτό που υπάρχει σαν γενική εικόνα και αυτό που πιστεύουν οι πολλοί...Αναφέρομαι στους πολλούς που ζουν στην ψευδαίσθηση ότι ακολουθούν και ενστερνίζονται μια κουλτούρα γιατί έτσι τους πλασάρεται...Όχι λοιπόν ρε σαπάκια! Ο Χαρούλης δεν παίζει Κρητικά, στην Κρήτη δεν πίνουμε ρακόμελο, δεν συνομιλούμε με μαντινάδες, δεν έχουμε όπλα σπίτι μας...

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

Τάδε έφη

Special thanks to Mr Stelios P.

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Τάδε έφη

Μια μάνα που 'χε ένα γιο, μα ήταν λωλοπαρμένη
δεν είχε την υπομονή για να το αναθρέψει,
και στην ποδιά της το 'βαλε, πάει να το ρεματίσει.

Στο δρόμο που επήγαινε, στη στράτα που πηγαίνει
μια πέρδικα την απαντά, μια πέρδικα της λέγει:

-Μωρή σκύλα, μωρή άνομη, μωρή μαριολεμένη,
εγώ έχω δεκαοχτώ πουλιά, πάσχω να τ' αναθρέψω
και συ έκανες χρυσόν υγιό, πας να τον ρεματίσεις;

Και στην ποδιά της το 'βαλε, στο σπίτι της πηγαίνει
το έβαλε στην κούνια του, το τραγουδά και λέει:

-Γιε μου σαν γίνεις κυνηγός, σαν γίνεις παλικάρι,
σαν απαντήσεις πέρδικα, να μην τήνε σκοτώσεις.
Η πέρδικα είναι η μάνα σου κι εγώ η μητριά σου.

Παραδοσιακό Μυτιλήνης