Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Βολταράκια Vol. 9: Οροπέδια: Καθαρού - Λαππάθου - Ομαλού

Οροπέδιο Καθαρού

Τοπίο κόλασης στους πρόποδες των λασιθιώτικων

Θέα προς το Λιβυκό από την Άνω Σύμη

Οροπέδιο Λαππάθου

Οροπέδιο Ομαλού

Οροπέδιο Ομαλού

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

Βολταράκια Vol.8: Κουρνάς-Οροπέδιο Ασκύφου-Ρουσοσπίτια

Η λίμνη Κουρνά

Λίγο πριν το οροπέδιο Ασκύφου

Οροπέδιο Ασκύφου

Θέα από το δρόμο για Ασφένδου
Ρουσοσπίτια

Δευτέρα 16 Απριλίου 2012

Βολταράκια Vol. 7: Αμάρι-Φράγμα Ποταμών-Πρασές

Το καμπαναριό στο Αμάρι
Η τεχνητή λίμνη στο φράγμα των Ποταμών
Εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στις Πρασές


















Πρασές


















Σοκάκι στις Πρασές



















Πρασές (πάλι;)

Σάββατο 14 Απριλίου 2012

Καλό Πάσχα!

Α και να μην ξεχάσω...Ψωνίστε ψωνίστε ψωνίστε...Γιορτές είναι!



Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Η κατάσταση των πραγμάτων

"Το Θεό τονε πουλούνε μα εγώ δε θα πλερώσω, μία μέρα τους εμπόρους θα τους μαστιγώσω"


Σάββατο 7 Απριλίου 2012

Καραμελίτσες "Η Ελλάς"

Η πιπίλα είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη. Πλασάρεται σαν χαπάκι από τα media της χώρας στο πλαίσιο δημιουργίας μιας απολιτίκ και πολιτικώς ορθής κουλτούρας. Αυτή η νεοκουλτούρα έχει σαφής στόχους, κίνητρα και επιπτώσεις. Το να δημιουργείς μια κοινωνία απολιτίκ και νέους που αναμασάνε τις καραμέλες των μεγαλοκαναλαρχών, ουσιαστικά αδρανοποιείς τους μηχανισμούς αντίστασης του κόσμου, διαλέγοντας πάντα τη "σταθερότητα", την "πεπατημένη" και τη "σιγουριά".

Η πιπίλα, λοιπόν, είναι οι ευθύνες της αριστεράς που φταίει για την κατάντια της χώρας.

Ας αναλύσουμε λίγο αυτήν την πρόταση. Αρχικά "Αριστερά". Ποιούς εννοούν με τη λέξη αριστερά; Κατ'αρχάς εννοείται ότι δεν ξέρουν καν την έννοια αριστερά, άτομα που για χρόνια ψήφιζαν και υποστήριζαν ΠΑΣΟΚ και είχαν την ψευδαίσθηση ότι κινούνται σε αυτούς τους χώρους. Αριστερά εννοούν τους "αριστερούς" που δείχνουν τα κανάλια και για τους οποίους συζητάνε οι πατόκορφα βλαμμένοι ψευτοαριστεροί φίλοι τους. Αριστερά για αυτούς είναι οι συρριζαίοι και οι κουβέληδες που σιγοντάρουν με τις πρακτικές τους τη κυβέρνηση και πάντα έκαναν αντίλογο της πλάκας. Ναι αυτοί έχουν ευθύνη. Αλλά ΔΕΝ είναι αριστερά!

Αριστερά επίσης εννοούν και το ΚΚΕ, αλλά ποιό ΚΚΕ; Το "απαρχαιωμένο ΚΚΕ", με την "ξύλινη γλώσσα", που "πάντα πάει κόντρα" και "αρνείται τα πάντα"...Αυτά τα συμπεράσματα τα παρήγαγαν μετά από πολιτική σκέψη και διαβάσματος ή ενημέρωσης; ΟΧΙ! Αυτό πλασάρεται από τα mass media. Αυτά μεταφέρονται στο σκατομυαλοδάκι τους μέσα από το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασής τους. Έτσι έχει καλλιεργηθεί η εμβρυακά ανεπτυγμένη πολιτική τους σκέψη, έχοντας σαν αποτέλεσμα την ημιμάθεια (κλασικό χαρακτηριστικό των Νεοελλήνων) και το πολιτικό συντηρητισμό.

Πάμε και στο δεύτερο κομμάτι. "Ευθύνες". Ευθύνες για μια κατάσταση που την έχει δημιουργήσει η Ε.Ε. και το ευρώ κατά κύριο λόγο καταλογίζονται σε μια ομάδα ανθρώπων (ας μην εστιάσουμε στο ΚΚΕ) που φώναζε ΟΧΙ  στη συνθήκη του Μάαστριχτ, ΟΧΙ στην ένταξη μας στο ευρώ. Αυτά τα ΟΧΙ είναι λοιπόν οι ευθύνες; Ξέρουν αλήθεια τι έγινε τότε στις ψηφοφορίες; Όχι βέβαια αφού δεν το είπε το MEGA και ο Αλαφούζος. Είναι τουλάχιστον υποκρισία και δείγμα εθελοτυφλίας (επίσης κλασικά χαρακτηριστικά του Νεοέλληνα) να χτίζεις συλλογισμούς αρχίζοντας από τις ευθύνες τις αριστεράς, ενώ τόσα χρόνια ήσουν εσύ και τα σόγια σου που ψήφιζαν το πολιτικό σύστημα που αντιπροσωπεύεται από το 85% της βουλής, που έπαιρνε ουσιαστικά  όλες τις αποφάσεις  τα τελευταία 30 χρόνια. Ποτέ,  ΠΟΤΕ! στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η αριστερά δεν ήταν σε στα κέντρα αποφάσεων, ποτέ δεν κυβέρνησε, ποτέ δεν πέρασε νόμους. Ευθύνες υπάρχουν για τη μη αντίστασή τους σε αυτήν την πορεία; Ίσως...Άλλα είναι αποπροσανατολιστικό να εστιάζουμε εκεί. Αλλού παίζεται το παιχνίδι, αλλού είναι τα φράγκα!

Αυτή η καραμέλα με τις ευθύνες της αριστεράς είναι παρ' όλα αυτά εξηγήσιμη. Είναι ο φόβος των μεγαλοαστών και των καθιερωμένων να χάσουν τα κεκτημένα τους και την εξουσία τους. Φοβούνται την ανακατανομή του πλούτου για τον οποίο φωνάζει η αριστερά, φοβούνται τη δραχμή γιατί θα χάσουν τα κέρδη τους από τα νταραβέρια τους με την Ε.Ε. Αυτή η μερίδα της ελληνικής κοινωνίας (5-7% του πληθυσμού) εξουσιάζει το 90% της βουλής μέσω των εγκάθετων βουλευτών τους και φυσικά την κοινή γνώμη των Ελλήνων μέσω των ΜΜΕ. 

Οι μεγαλοαστοί δυστυχώς δεν είναι μόνοι τους. Έχουν μαζί τους χιλιάδες βλακούληδες που χωρίς ταξική συνείδηση έχουν ταχθεί άθελα τους με το μέρος τους. Είναι πολλοί και είμαστε (βάζω και εμένα μέσα;) λίγοι. Η βλακεία, η ημιμάθεια, η εθελοτυφλία και ο συντηρητισμός πολύ φοβάμαι ότι θα νικήσουν. Δυστυχώς...

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Τάδε έφη

 Υπάρχει μια άλλη Ελλάδα μες στην Ελλάδα

Η αλήθεια είναι ότι εδώ και 25 χρόνια, ζώντας με τους συμπατριώτες μου, βιώνοντας μια διαρκώς γενικευόμενη, αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, έλεγα ότι αυτό το στυλ θα καταστρέψει την Ελλάδα, μπορεί και την ανθρωπότητα. Έκανα το οτιδήποτε να εκφράσω το αντίδοτο. Μάλλον απ’ ό,τι φαίνεται ηττήθηκα.
Στην Ελλάδα σφυρηλατήθηκε και εγκαθιδρύθηκε ένας μέσος πολίτης, μικροαστός, νεόπλουτος, αρχοντοχωριάτης. Επικυριάρχησε στο κοινωνικό, πολιτικό, ιστορικό, ψυχολογικό, αισθητικό προσκήνιο, καταστρέφοντας τον ρυθμό και το στυλ της χώρας.
Επίσης, καταστρέφοντας τη λαϊκή κουλτούρα, δηλαδή το αυθεντικό τραγούδι, που είναι το θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητάς μας, απαξιώνοντας την λόγια ποίηση, εγκαθιδρύοντας, διά πυρρός και σιδήρου, τα πολιτιστικά κέντρα της χαράς και της αισιοδοξίας, όπως τα ονόμασαν, κάτι χαζοκαμπαρέ, τα λεγόμενα σκυλάδικα. Διαμόρφωσαν έναν χαζοκαμπαρετζίδικο τρόπο σκέψης, καθιστώντας την Ελλάδα ένα νομιμοποιημένο πορνοστάσιο.
Ο πολιτισμός, καθώς και ο τουρισμός, δέχτηκαν σκληρά πλήγματα. Από τους περιηγητές του ’60 φτάσαμε στα ξενοδοχεία των 5.000 ανθρώπων που, με τα βραχιολάκια στο χέρι, βίωναν τις διακοπές τους και έφευγαν σχεδόν χωρίς να ξέρουν σε ποια χώρα τους φέραν. Η εποποιία του Ζορμπά, των παιδιών του Πειραιά, παρήλθε ανεπιστρεπτί.
Πωλήθηκαν κατά κόρον και ο μύθος και η παρθενικότητα της χώρας, αλλά και το συμπαθές ναΐφ του μέσου ρωμιού αντικαταστάθηκε από την κουτοπονηριά, από το απρόσωπο, από τον μέσο όρο των super market και των τραπεζών και τώρα το σλόγκαν του Υπουργείου Τουρισμού “Έλα στην Ελλάδα να ζήσεις τον μύθο σου“ ακούγεται γελοίο και κούφιο.
Υπάρχει μια άλλη Ελλάδα μες στην Ελλάδα, εξόριστη και καταδικασμένη από τα ποικίλα golden boys και τους εγχώριους κερδοσκόπους που δεν αναγνωρίζουν πατρίδα ή πολιτισμό, αλλά ορκίζονται στη money-land. Ανίκανοι και άπληστοι.
Δεν συμμετείχα στους ολυμπιακούς αγώνες γιατί ήμουν σίγουρος ότι μετά την φαμφάρα θα ακολουθούσε η ξεφτίλα, όπως και έγινε. Η Αθήνα είναι πρωτοφανές φαινόμενο πρωτεύουσας που έχει τον μισό πληθυσμό της χώρας στην επικράτειά της. Αλαζονική πόλη, αφού λανσάρεται ως μητέρα της δημοκρατίας και του μέτρου. Τώρα είναι αμετροεπής μητρόπολη, βρώμικη μητέρα απίστευτης εγκληματικότητας.
Δημοκρατία δεν υπάρχει, πολιτικό σύστημα δεν υπάρχει. Όλα ελέγχονται από το ΔΝΤ, την Ευρώπη, τους Γεωργιανούς και Ρουμανόγυφτους εγκληματίες. Παλιότερα σκεφτόμουν μήπως φέρναμε 100 Γερμανούς (βλέπε Ρεχάγκελ), να αναλάβουν για 100 χρόνια τη χώρα, μπας και ισορροπήσει. Θα με κατηγορούσαν για ανθέλληνα.
Τώρα τους έφεραν ή ήρθαν λόγω ανωτέρας βίας και την πληρώνουν αυτοί που δεν έφταιξαν. Χιλιάδες χάνουν τις δουλειές τους, άλλοι αυτοκτονούν και άλλοι αγοράζουν ακριβά σπίτια στο κέντρο του Λονδίνου.
Κατά τα άλλα, τα εκλεκτά στελέχη του ελληνικού status πουλούν φούμαρα ότι είναι απόγονοι του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Ηράκλειτου. Και αυτά χωρίς εσωτερική λογική, και έτσι ξανακαταλήξαμε σε μια νέα greek salad, σε μια δραματική φαρσοκωμωδία. Εγώ προσπάθησα να καταλάβω τι συμβαίνει και να αντιπροτείνω κάποιες λύσεις.
Ως εκ τούτου υπέστην ποικίλα πογκρόμ. Ηττήθηκε η αντίληψή μας, γι’ αυτό φτάσαμε στο παρόν χάλι. Αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά είναι μέρος μιας παγκόσμιας κρίσης. Το ανθρώπινο είδος βρίσκεται στο απόλυτο αδιέξοδο. Ο πλανήτης έχει καταστραφεί. Δεν μπορούμε πια να αναπτύξουμε τους ρυθμούς της βιομηχανίας όπως παλιά και ταυτόχρονα να σώσουμε το περιβάλλον.
Τι μέλλει γενέσθαι; Κάθε κρίση γεννά πόλεμο. Το απεύχομαι και κάνω κάθε τι για να μην μας συμβεί. Γεννήθηκα σαράντα μέρες μετά τη βόμβα στη Χιροσίμα. Ως εκ τούτου προσπαθώ στη Μέση Ανατολή, εδώ και οχτώ χρόνια, να δημιουργηθεί ένας κοινός παρονομαστής για τους δυο λαούς, γιατί από αυτό το άλυτο πρόβλημα μπορεί να ξεκινήσει ένας παγκόσμιος πόλεμος.
Ονειρευόμουνα να γίνει η Ελλάδα μια πολιτισμική Ελβετία και μητέρα που θα κυοφορήσει ένα όραμα για την παγκόσμια ειρήνη. Τώρα είμαστε στο στόχαστρο όλου του δυτικού κόσμου και παράδειγμα προς αποφυγή. Να μην ξεχάσω να πω ότι πριν από χρόνια έστειλα μια επιστολή στην Süddeutsche Zeitung περί όλων αυτών, αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν για το θέμα. Πέρυσι και φέτος ο Γερμανός ανταποκριτής της ίδιας εφημερίδας στην Κωνσταντινούπολη ήρθε στην Ελλάδα, μου πήρε δύο συνεντεύξεις και πάλι η διεύθυνση της εφημερίδας αδιαφόρησε.
Πάντως εγώ προσπάθησα.
Επίσης, ως προς το θέμα που ετέθη να πουλήσει η Ελλάδα τα νησιά της και την Ακρόπολη, έχω να πω:
(α) Η Ακρόπολη δεν είναι ιδιοκτησία μας. Ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα και (β) Μεγάλες εκτάσεις της Ελλάδας, και όχι μόνο, έχουν αγοραστεί από Γερμανούς.
Πρόσφατα συμμετείχα σε ένα φεστιβάλ ποίησης στη Μαγιόρκα, όπου ο κυβερνήτης της μας έλεγε με αγωνία ότι οι Γερμανοί έχουν αγοράσει το 80% του νησιού και θέλουν να το προσαρτήσουν στη Γερμανία. Αν αυτό αποτελεί ένα σχέδιο επεκτατισμού στον νότο εκ μέρους της Γερμανίας, δεν γνωρίζω.
Αν, λόγω της κρίσης, οι νεοέλληνες ξαναχαθούμε στη διασπορά, θα ήθελα να έρθουν στην Ελλάδα ποιητές, διανοούμενοι, επιστήμονες από όλο τον κόσμο, και από εδώ να ξεκινήσει μια προσπάθεια διαιώνισης της ζωής πάνω στον πλανήτη σε ένα ανώτερο επίπεδο.
Αυτά προς το παρόν. Σας χαιρετώ όλους και τον καθένα χωριστά.

Εμμανουήλ Ρασούλης, Έλλην τραγουδοποιός»
Νοέμβριος 2010
Πηγη: tvxs.gr