Η σαπίλα μού χτύπησε την πόρτα ξανά. Έπεσε λοιπόν στα χέρια μου ένα δωρεάν περιοδικό με τίτλο "Chillout" με υπότιτλο "είναι ωραίο να είσαι φοιτητής". Στην αρχή σκέφτηκα ότι μέσα θα αναφέρεται για φτηνούς προορισμούς, για δωρεάν live-ακια, φτηνά ποτά κτλ. ΦΥΣΙΚΑ απογοητεύτηκα μόλις το άνοιξα. Σε κάθε σελίδα είχε διαφημίσεις από τα ακριβότερα ρούχα, φωτογραφίες με ψευτομουσάτους και εναλλακτικές γκόμενες (που φοράνε τα ακριβότερα ρούχα της αγοράς) και γενικώς πλάσαρε αυτό το νεο-στυλ του alternative, hipster, μεσα σ'όλα, trendy βλαχο-teenager.
Ξεφυλλίζοντας λοιπόν έφτασα και σε ένα ρεπορτάζ για το facebook με τίτλο "In a relationship with...facebook". Αφού ο σάπιος συγγραφέας αναλύει το τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε γαμάτοι στο facebook και τα βήματα της επιτυχίας του προφίλ μας, κάνει και τον επίλογό του για να δώσει την ψευτο-εναλλακτική διάσταση του φαινομένου. Απλώς θα αντιγράψω μια παράγραφο γιατί αν αρχίζω να σχολιάζω δε με φτάνουν 10 blog και 42 σκληροί δίσκοι. Φαίνεται ξεκάθαρα πια, ό,τι θέλουν να μας περάσουν, το περνάνε με το άλλοθι του alternative. Να έχεις facebook, αλλά να μη το παρακάνεις. Δηλαδή σαν να λες σε ένα βιαστή να γαμάς μικρά παιδάκια αλλά όχι όλη τη μέρα. Με ρέγουλα. Να μην κάνεις επανάσταση, αλλά να περιμένεις την αλλαγή που θα φέρουν οι κοινωνικές ζυμώσεις πάντα μέσα στα πλαίσια των νόμων και πολιτικού συστήματος (έγραψα πάλι ο πούστης).
"Ναι, και το facebook χρειάζεται και το γκομενάκι στο chat χρειάζεται, αλλά όλα μέτρο και προσοχή! It's too good to be true, so φύλαγε το ρούχα σου, για να έχεις τα μισά, διότι υπάρχουν κίνδυνοι που ίσως αγνοείς. Γι'αυτό δε χρειάζεται ό,τι γίνεται στη προσωπική σου ζωή να το μαθαίνουν και οι 500 φίλοι σου. Καλό είναι να κρατάμε και κάποια πράγματα για τον εαυτό μας και τους πραγματικούς μας φίλους."














