Πιο σαλιάρης πεθαίνεις: Σταύρος (Pulitzer) Θεοδωράκης

Η επιτυχημένη σειρά άρθρων συνεχίζεται μετά από την απαίτηση εκατομμυρίων, ας μην είμαι υπερβολικός, χιλιάδων θαυμαστών μας. Η μαγική περιήγησή μας συνεχίζεται στο χώρο της δημοσιογραφίας και στο μέγιστο, ποιοτικό, και πανέξυπνο Σταύρο Θεοδωράκη.

Η γραφικότητα είναι εμφανής από την αρχή μέχρι το τέλος της κάθε του εκπομπής και στην προσπάθεια του να πιάσει τον παλμό των απολιτίκ ψευτοκουτουριάριδων της εποχής μας χειραγωγεί και κατευθύνει το "δημοσιογραφικό" του αποτέλεσμα. Ο εμετός με άλλα λόγια ξεχειλίζει από τα παράθυρα του χρονοντούλαπου που πρέπει να κλείσουν αυτόν τον τύπο. Επίσης εκτός από το "δημοσιοφραγκικό" του ταλέντο, έχει ανακαλύψει και το υποκριτικό,  αφού σε όλες, ΜΑ όλες, τις εκπομπές του προσπαθεί να "μπει" στο πετσί το ρόλου που υποδύεται για να μαζέψει τηλεθεατάκια και διθυράμβους. Είναι ικανός να κάνει εκπομπή για τους τραβεστί και να εμφανιστεί με το κομμένο του πουλί στο ένα χέρι, και στο άλλο τα αεροπορικά εισιτήρια από την Καζαμπλάνκα.

Κάθε του ρεπορτάζ χειραγωγεί και κατευθύνει του τηελεθεατές σε ένα συμπέρασμα που αυτός και τα αφεντικά του πιστεύουν ότι είναι η αλήθεια. Απόκρυψη και συγκάλυψη γεγονότων από τη μία, και από την άλλη ανάδειξη αυτών που πιστοποιούν τα επιχειρήματα του συλλογισμού του. Κλασικό παράδειγμα το ντοκυμαντέρ για την Κούβα, όπου μέσα από ένα χαλαρό τρόπο παρουσίασης και εύθυμης μουσικής υπόκρουσης μας παρουσίαζε την πορνεία, την ομοφοβία και την εξαθλίωση των επαρχιωτών Κουβανών. Σαν να μας έλεγε: "Εγώ ήρθα εδώ με αγνές προθέσεις να δείξω τα καλά της Κούβας και του κομμουνισμού (χαλαρή μουσικούλα κτλ) αλλά τελικά άλλα συνάντησα. Τα συμπεράσματα δικά σας."

Ποιός να καταλήξει σε συμπεράσματα και τι να συμπεράνει; Αυτός που πριν δέκα λεπτά έβλεπε το Dancing with the stars και το Λαζόπουλο; Γαμώ το Φιντέλ ρε μουνιά!! Πάω να δω τη  Μακρυπούλια να χορεύει και να περιμένω το upskirt με το πουλί στο χέρι...

Εδώ τον βλέπουμε να τα πίνει με τον αντιδραστικό και εναλλακτικό Ψαριανό (βουλευτής της ΔΗΜΑΡ που ψήφισε ΝΑΙ στα μνημόνια) έξω από τη Βουλή. Γιατί πρέπει να περάσουμε ότι είμαστε αριστεροί (πουλάει πολύ), πίνουμε μπύρες στα πεζοδρόμια (πουλάει πολύ) και τα χώνουμε στους πολιτικούς έξω από τη Βουλή (πουλάει πολύ, όταν δεν έχει πορεία).

Εδώ τον βλέπουμε να παίρνει συνέντευξη από τον Ψαραντώνη κρατόντας ένα λαούτο...Όπως παραπάνω η μόδα ήταν η αριστερή έκφραση, εδώ είναι το φολκλόρ και η επαρχεία, ο διακαής πόθος όλων των Αθηναίων. Γιατί εμείς οι επαρχιώτες ξέρουμε να ζούμε γαμώ την πουτάνα μου!!! Τι άλλο πουλάει τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα;; Η Κρήτη!! Γι' αυτό και ο κρητίκαρος δημοσιογράφος μας τα κονομάει από το Κρητικό εστιατόριό του το "Αλάτσι" που το κρασί σερβίρεται σε κολονάτα ποτήρια και το φαγητό σε σερβίτσιο που θα ζήλευε και η Βίκυ Σταμάτη.

Παρακάτω βλέπουμε τον Νουρέγιεφ της δημοσιογραφίας να κάνει ντοκυμαντέρ για τις φυλακές παίζοντας μπαρμπούτι με τους λαθρομετανάστες και τους κατάδικους και έχοντας υιοθετήσει όλη την αργκό των φυλακισμένων για να έρθει "κοντά" τους και να μπορούν να του ανοιχτούν. "Στενή", "ψειρού", "μέσα", "έξω" και άλλα που ξεσήκωσε από ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη της δεκαετίας του '80 είναι μόνιμα στα χείλη του κορυφαίου δημοσιογράφου στις συζητήσεις του με τους κρατουμένους. Κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ περίμενα να πεταχτεί και ο Μπίλιας σε καμιά εντούρο να κάνει σούζες με το Θεοδωράκη και το Γαρδέλη τρικάβαλο. Τώρα που το σκέφτομαι αυτό ίσως να τον έφερνε πιο κοντά σε ένα βραβείο Πούλιτζερ..

Αυτός ο τύπος είναι η επιτομή της κακογουστιάς, της γραφικότητας και έχει καταντήσει να λειτουργεί σαν ένα από τους πολλούς Δούρειους Ίππους του συστήματος που λανσάρει την ψευτοαριστερή επανάσταση του καναπέ. Το lifestyle και η γκλαμουριά άλλωστε έχει πεθάνει, τα περιοδικά του Κωστόπουλου έκλεισαν και ο μέσος Έλληνας άρχισε σιγά σιγά να την ψιλιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Αυτό ΦΥΣΙΚΑ το έχουν καταλάβει οι χειριστές μαριονετών και σιγά σιγά άρχισαν να εφαρμόζουν το σχέδιο "καναπεδοεπανάσταση". Χώσιμο στο σύστημα μέσω του Λαζόπουλου και του Ράδιο Αρβύλα, ενημερωτικές εκπομπές με αριστερίζοντες αναλαμπές (αλλά βασικά απολιτίκ) και εναλλακτικό τρόπο ζωής με απώτερο σκοπό την καθησύχαση της εξοργισμένης συνείδησης του Έλληνα. Πάντα μέσα από το χαζοκούτι και τον καναπέ. 

Το μόνο καλό είναι ότι ο αέρας της αριστερής αλλαγής στην Ελλάδα φέρνει μαζί του και κάτι ωραία γκομενάκια, που δυστυχώς όμως όσο και να προσπαθούν, όσο Χαρούλη να ακούνε, όσο και να συχνάζουν σε ρεμπετάδικα, όσο και να έχουν επενδύσει για να αγοράσουν τον απαραίτητο εξοπλισμό (σταράκια 100€, σκισμένο diesel 150€, μπλουζάκι Τσε με στρασάκια 70€), παραμένουν χαζές και χειραγωγίσιμες....Θα συμβιβαστούμε...

Ιπιστιμονικ' Ανάλυσσ'

Ποιός είναι ο Τρικαλινός βουλευτής της ΝΔ Μιχαήλ Ταμήλος, που «τα ξύνει στη Βουλή» και βαριέται «την ιπιστιμονικί ανάλισσ'»

Με τον Μιχάλη Ταμήλο ανακαλύψαμε την τρικαλινή διάλεκτο και τη χυδαιολογία ενός ανθρώπου που μπέρδεψε το περιστύλιο της Βουλής με τη στάνη. Είναι ο βουλευτής που δήλωσε ότι δεν θέλει να παρακολουθεί τις επιτροπές της Βουλής αν δεν πληρώνεται. Και όταν προκλήθηκε σάλος από αυτές τις δηλώσεις απάντησε χύμα-σταράτα: «Εσείς οι δημοσιογράφοι αντί να μας κατηγορήσετε εμάς τους βουλευτές που πήγαμε και ψηφίσαμε αυτά τα μέτρα, μας κατηγορείτε που ξύνουμε τα @ρχίδι@ μας»!

Σε άψογη τρικαλινή διάλεκτο τα είπε κάπως έτσι:

«Ισις ι διμουσιουγράφ' αντί να μας κατηγορίτ ιμας τσ βουλιευτές π πήγαμ κι ψηφίσαμ αυτά τα μέτρα, μας κατηγορίτ π ξύνουμ τ'@ρχίδι@ μας»

Μας προειδοποιούσαν τα ΜΜΕ Τρικάλων

Στα ηλεκτρονικά Μέσα Τρικάλων που γνωρίζουν από την καλή και την ανάποδη τον Μιχάλη Ταμήλο ήταν κοινό μυστικό ότι ο νεοεκλεγείς βουλευτής αποτελεί «ένα σπάνιο φρούτο» που θα το ανακαλύψουν αργά ή γρήγορα τα Αθηναϊκά Μέσα.

Οι όροι που χρησιμοποιούν για τον Ταμήλο τα τρικαλινά ΜΜΕ είναι ότι «αρπάζει» ή «σφυρίζει» για να δείξουν ότι εδώ και χρόνια μιλάει χύμα, βρίζει και παρεκτρέπεται εύκολα. «Ανακαλύπτουν τον Μάικλ» έγραψε το trikalavoice, ειρωνικά, αφού οι ατάκες του Ταμήλου, το θράσος και τα βλαχο-χυδαία χωρατά του έχουν αφήσει εποχή στην πέριξ των Τρικάλων περιοχή.

Ποιός είναι ο «Μάικλ» Ταμήλος

Βγήκε βουλευτής στα Τρίκαλα επειδή δεν κατέβηκε υποψήφιος ο Σωτήρης Χατζηγάκης, αλλιώς δεν είχε καμιά τύχη. Είναι πολιτικός μηχανικός και έχει γραφείο στα Τρίκαλα. Υπήρξε δήμαρχος στο Δήμο Τρικκαίων για δύο τετραετίες αλλά απέτυχε να εκλεγεί στις τελευταίες δημοτικές εκλογές.

Στην επαγγελματική του δραστηριότητα, έχει εργαστεί σε προγράμματα σε μεγάλα και μικρότερα έργα οικοδομικών κατασκευών σε όλη την κεντρική Ελλάδα. Ο νέος δήμαρχος Τρικκαίων Χρήστος Λάππας τον κατηγορεί ότι άφησε πολλά και ύποπτα χρέη στον Δήμο Τρικκαίων, ο οποίος βρίσκεται υπό επιτήρηση για χρέη.

Ταμήλος: «Δεν πληρώνω»

Ενα χρόνο πριν εκλεγεί βουλευτής έβγαινε στα ραδιόφωνα στα Τρίκαλα και έκανε παράπονα ότι είναι άφραγκος

«Μου ζητάνε να πληρώσω μαζεμένα 3.000 ευρώ και δεν έχω...». «Τι είναι αυτά; Τα 2.700 είναι έκτακτος φόρος και τα 300 φόρος επιτηδεύματος διότι είχα δηλώσει προσωπικό εισόδημα 93.000 ευρώ...Και τι θα κάνετε; Δεν πληρώνω. Θα τα δώσω όταν έχω. Αυτοί νομίζουν ότι επειδή στέλνουν χαρτιά θα μαζέψουν και λεφτά. Άλλωστε και μένα το κράτος μου χρωστάει 6 μισθούς από τότε που ήμουν δήμαρχος και δεν μου τα έδωσε ακόμα...» έλεγε.

Αναλύσεις για κλάμματα

Οι πολιτικές αναλύσεις του Μιχάλη Ταμήλου αφήνουν πολλά ερωτηματικά για την επάρκεια των εκπροσώπων του έθνους στη Βουλή. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του για την κρίσιμη περίοδο την οποία διέρχεται η Ελλάδα δήλωσε :

«Ολα τα πράγματα στην πολιτική διαγράφουν κύκλο εφτά ετών. Εφτά χρόνια παχιές, εφτά χρόνια ισχνές αγελάδες. Υπομονή χρειάζεται»!!!

Ενώ προεκλογικά τα πολιτικά του επιχειρήματα εναντίον του Πάνου Καμμένου ήταν:

«Έχει ξεπεράσει κάθε όριο αυθάδειας. Είναι ένα πλουσιόπαιδιο με μεγάλη περιουσία, από την ελίτ των Αθηνών, που μας κάνει μαθήματα πατριωτισμού και σιγά μη σκάσει αυτός για το εισόδημα των αγροτών και των μικρομεσαίων».

Ενώ είχε εφεύρει ανάλυση και για το ΠΑΣΟΚ:

«Η δική μου εκτίμηση είναι ό,τι έχει δώσει εντολή ο Γιώργος Παπανδρέου να μετακινηθούν όλοι για να ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ ώστε να βρεθεί υπόλογος για το εκλογικό αποτέλεσμα ο Βενιζέλος τον οποίο άρχισαν να στοχοποιούν, τυχαία τώρα, οι Πάγκαλος και Ραγκούσης. Το σχέδιο της οικογένειας Παπανδρέου είναι ότι το κόμμα είναι δικό τους και θα πρέπει να επιστρέψει σε Παπανδρεικά χέρια έστω και σε ένα βάθος χρόνου. Για αυτούς, τώρα πια, μια αναμονή π.χ. πενταετίας είναι σαν μια δικιά μας εβδομάδα...».

Άκη, φέρε πίσω το... μετάλλιο

Ο Ταμήλος παραμένει στο δημοτικό συμβούλιο Τρικκαίων και σε πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου έθεσε θέμα επιστροφής του μεταλλίου που είχαν επιδόσει στον Δήμο στον υπόδικο πρώην υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο, ζητώντας μάλιστα από το Σώμα να λάβει σχετική απόφαση στην επόμενη συνεδρίασή του.

Ενώ πριν τις εκλογές του Ιουνίου έλεγε:

«Η Ν.Δ πλέον είναι ενωμένη με αέρα νίκης. Όσοι τυχόν Νεοδημοκράτες και Πασόκοι ψηφίσαν ΣΥΡΙΖΑ ή θα ψηφίσουν αυτή τη φορά, θα πρέπει πρώτα να πάνε μια βόλτα από την Αλβανία τώρα και να ξανάρθουν για να δουν πώς ακριβώς θα είναι η Ελλάδα σε έναν χρόνο.

Βρίζει και τον Σαμαρά

Δεν διστάζει να τα βάλει και με τον πρόεδρο της ΝΔ, πριν τις εκλογές του Ιουνίου:

«Ήταν πολύ άσχημο το εκλογικό αποτέλεσμα, η προεκλογική περίοδος για τη Ν.Δ δεν ήταν καθόλου καλά οργανωμένη, λίγοι ετεροδημότες ήρθαν, το πρόγραμμα του κόμματος το μοίρασαν λίγες μέρες πριν τις εκλογές και όσοι είναι στα κεντρικά του κόμματος αποδείχθηκε ότι δεν έχουν καμία επαφή με την περιφέρεια και την παράταξη. Από την άλλη ο Σαμαράς θα πρέπει να σκεφθεί ό,τι όταν διαγράφεις εν μια νυκτί το 1/4 των βουλευτών και φεύγουν και κάνουν το κόμμα του Καμμένου, θα πρέπει να βρεις τρόπους να αντικαταστήσεις το κενό. Θα έπρεπε να πνίξει το θυμό του και να τους κρατήσει, χρειάζονται πλέον διπλωματικοί ελιγμοί για να κρατηθούν τα στελέχη.

Θα πρέπει ο Σαμαράς να ανοιχθεί και να τα βρει και με την Ντόρα, το Μάνο, τον Καρατζαφέρη, γιατί ουσιαστικά πολιτικές διαφορές μαζί τους δεν έχει, παρά μόνο προσωπικές, είναι πιο κοντά ιδεολογικά με αυτούς από το να παρακαλά να βρει κοινά σημεία με τον Κουβέλη ή την Παπαρήγα. Και λέω να ανοιχθεί γιατί πρόεδροι της Ν.Δ χρημάτισαν πολλοί, το θέμα είναι να μην του μείνει μόνο ο τίτλος του προέδρου αλλά και του πρωθυπουργού.

Εγώ προσωπικά, με νύχια και με δόντια, κράτησα τους μισούς από τους 5.316 που με ψήφισαν, οι οποίοι δεν ήθελαν με τίποτα να ψηφίσουν Ν.Δ. Τα στελέχη του Χατζηγάκη, αποδείχτηκε από τους ψήφους, ότι στα Τρίκαλα στήριξαν τη Ντόρα και του Λέγκα τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Καμμένου»!

Πιο πολλά λεφτά και λιγότερη δουλειά θέλει ο βουλευτής της ΝΔ

Η δουλειά του βουλευτή δεν είναι να είναι όλη μέρα στη Βουλή. Αυτή την απάντηση έδωσε ο Μιχάλης Ταμήλος μετά το θέμα που προέκυψε από το βίντεο της εκπομπής Ράδιο Αρβύλα, όπου ο βουλευτής εμφανιζόταν να λέει «Δεν μπορούμε να ερχόμαστε κάθε βδομάδα στην επιτροπή και να πληρωνόμαστε μια φορά το μήνα».

Ο κ. Ταμήλος, διευκρίνισε ότι ο λόγος της αγανάκτησής του οφείλεται στο ότι οι Βουλευτές πολλές φορές απασχολούνται με επιτροπές και υποεπιτροπές, για πάρα πολλές ώρες, χωρίς να παράγουν έργο και πολλές φορές οι επιτροπές αυτές δεν είναι αποτελεσματικές.

Για την συγκεκριμένη ημέρα μάλιστα δήλωσε ότι η επιτροπή για μια διαδικαστικού εντελώς τύπου συνεδρίαση έφτασε να κρατήσει 5,5 ώρες λόγο της απειρίας της προέδρου Διονυσίας Αυγερινοπούλου.

«Η δουλειά του βουλευτή δεν είναι να είναι όλη μέρα στη Βουλή και να χάνει ώρες, αλλά να βρίσκεται στα υπουργεία και να πιέζει τους υπουργούς, προωθώντας τα αιτήματα του νομού του».

Ο Ταμήλος με... ρόδια στη Βουλή

Η εμπλοκή του Ευάγγελου Μεϊμαράκη στην υπόθεση Καρούζου έδωσε την ευκαιρία σε διάφορους βουλευτές να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους με διάφορους τρόπους.

Ο πιο ευφάνταστος ήταν σίγουρα αυτός του βουλευτή Τρικάλων Μιχάλη Ταμήλου ο οποίος πήγε στην Βουλή έχοντας στη τσάντα του 4 ρόδια. Τα δυο τα πήγε στον γραφείο του Ευάγγελου Μεϊμαράκη και τα άλλα δυο στο γραφείο του Θανάση Μπούρα, του Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.

Έκπληκτοι και οι δυο τον ρώτησαν γιατί τους έφερε ρόδια και εκείνος τους απάντησε πολύ φυσικά «μα για να φύγει η γρουσουζιά και η γκαντεμιά»!

Πηγή: iefimerida

Συνταγές

Πριν μερικές μέρες μετά από την κλασική περιήγησή μου στο βιντεοσωλήνα έπεσα σε μια ταινία από την Νότιο Κορέα, εν ονόματι Lady Daddy. Ως θαυμαστής των σχιστομάτιδων, ως κατεξοχήν ψευτοκουλτουριάρης και ως μέγας τσαμπατζής (ταινία στο youtube, ωωω!), είπα να τη δω και φυσικά ανταμείφθηκα και επαληθεύτηκα για την άποψη που έχω για τη νέα γενιά των Νοτιοκορεατών σκηνοθετών.

Κάπου στη μέση της ταινίας, ο πρωταγωνιστής χαλβαδιάζει την πρωταγωνίστρια και της προτείνει να βγουν για φαγητό. Σε μια αντίστοιχη ελληνική ταινία, η πρόταση δείπνου στην γκόμενα θα ήταν για ένα ιταλικό, μεξικάνικο, κινέζικο ή ένα κρητικό εστιατόριο βρε αδερφέ που είναι της μόδας. Ο Νοτιοκορεάτης όμως φίλος μας, Joon-seo, προτείνει στην transexual αγαπημένη του να φάνε βραστό σκύλου!!! Ω ναι, φιλόζωοι hipster-οελληνες! Κάπου στην ανατολή τρώνε τα σκυλιά...

Όσο το έβλεπα, μου ήρθαν στο μυαλό διάφορες σκηνές από την ελληνική πραγματικότητα και πως θα ήταν η ζωή μας αν είχε καθιερωθεί να τρώμε σκύλο αντί για π.χ. για αρνί.

Στο χωριό:

- Μρε συ! Επήα οψές στου Γιώργη και εκάναμε ένα μπαρεάκι, μα ένα μπαρεάκι! Και ήπιασε και η μάνα του και μας ήψισε πεκινουά στη γάστρα! Ω το παντέρμο, λουκούμι ήτονε... (Χάϊδεμα κοιλιάς)

Στο εστιατόριο:

- Εγώ θα σας πρότεινα κανίς με σάλτσα σπαραγγιών.

- Σπαράγγια; Μπλιαχ...Φέρτε μου σκέτο το κανίς.

Στο σπίτι:

- Πάλι μπάσταρδο θα φάμε ρε Μαράκι;:

- Αν δε σ' αρέσει Κωστάκη να τρως στη μάνα σου που σου μαγειρεύει λαμπραντόρ!! Αχάριστε!!

Στο χασάπικο:

- Βγήκε 3 κιλά μαζί με το κολάρο, να το αφήσω;

Στο πάρκο:

- Μουτς μουτς μουτς. Ωραίο αρνάκι! Πως το λένε;

- Ντόλυ! Μην το πλησιάζετε όμως, γιατί ακόμα δεν του' χω κάνει όλα τα εμβόλια!

Ορίστε και η συνταγή (μεταφρασμένη) για όσους ενδιαφέρονται:

DOG STEW (βραστό σκύλου ρε!!!)

-------- ------------ --------------------------------

3 κιλά κρέας σκύλου--

1 1/2 φλιτζάνια ξύδι

60 πιπέρι--θρυμματισμένα

6 κουταλιές της σούπας αλάτι

12 γαρίφαλα σκόρδο--θρυμματισμένα

1/2 φλιτζάνι μαγειρική πετρελαίου

6 φλιτζάνια κρεμμύδι--τεμαχισμένη

3 φλιτζάνια σάλτσα τομάτας

10 φλιτζάνια βραστό νερό

6 φλιτζάνια κόκκινο πιπέρι--κόψτε σε λωρίδες

6 τεμάχια δάφνης

1 κουτάλι τσαγιού σάλτσα tabasco

1 1/2 φλιτζάνια συκωτιού

1 ολόκληρη φρέσκο ανανά--κομμένα 1/2 ίντσα παχύ

1. Πρώτον, σκοτώνετε ένα μέτριου μεγέθους σκύλου, και καίτε τη δέρμα του πάνω από τη φωτιά

2. Αφαιρείτε το δέρμα ενώ είναι ακόμα ζεστό

3. Κόψτε το κρέας σε κύβους μιας ίντσας. Μαρινάρετε το κρέας στο μείγμα ξιδιού, peppercorn,

αλάτι και σκόρδο για 2 ώρες.

4. Τηγανίστε το κρέας στο λάδι χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο γουώκ , στη συνέχεια, προσθέστε τα κρεμμύδια και τον κομμένο ανανα.

5. Βάλτε το μέιγμα σε σάλτσα ντομάτας και νερό που βράζει, προσθέστε φύλλα πράσινο πιπέρι και tobasco.

6. Κάλυψτε και σιγοβράστε μέχρι το κρέας να μαλακώσει.

ΚΑΛΗ ΟΡΕΨΗ!!!

Ατάκες

I want to day like my father died.My father died fucking...He did!
My father "came" and "went" at the same time...
He died in her pussy. That's called recycling..!

Richard Pryor, Live in Concert (1985)

Ατάκες

Basically mimimum wage is the only guarantee people get paid in money. Your boss would pay you in popsiple sticks if he could.

Chris Rock, Everybody hates Chris, Season 3, Episode 8

Βολταράκια Vol. 16: Σιδέρωτας - Αμάρι

Άντε γεια...

Ο Ψηλορείτης και η κοιλάδα του Αμαρίου

Η "πράσινη ανάπτυξη" της Κρήτης στην κορυφή του Σιδέρωτα(1162μ). Στο βάθος το όρος Κέδρος (1777μ)

Θέα από το Σιδέρωτα. Στο βάθος δεξιά τα Παξιμάδια, και αριστερά ο Κομμός

Λιβυκό

Χαμένος κάπου στο Αμάρι

Βολταράκια Vol.15: Κουρούπα - Κουρταλιώτικο

Θέα προς Πλακιά και Φραγκοκάστελλο από την κορυφή του όρους Κουρούπα (984 μ.)

Θέα προς Άγ.Παύλο και Τριόπετρα από την κορυφή της Κουρούπας

Θέα προς την ενδοχώρα του Ρεθύμνου από την κορυφή της Κουρούπας

Κουρταλιώτικο φαράγγι

Ατάκες

If there is a way to replace a good friend, it's with a bunch of strange women..Hey,that's how strip clubs were born.

Chris Rock, Everybody hates Chris, Season 4, Episode 2

Διαφορές Αντρών - Γυναικών

Foreigners...

Κίνητρα...

Ατάκες

- I think you are very sexist!
- I think the word is pronounced "sexy"...

Jimmy Carr "Telling Jokes"

Καφρίλες

Ο παρακάτω κωμικός είναι η προσωποποίηση της καφρίλας!!

Να...αγιάσει το στόμα σου!

Ευτυχώς υπάρχουν κι άλλοι βλάσφημοι!!! Είμαστε πολλοί!!!

Καρυάτιδα

Είμαι ερωτευμένος με μια απ' τις Καρυάτιδες

με μια απ' αυτές που λείπουν..

Βολταράκια Vol.14: Άγιος Νικήτας

Τα Λασιθιώτικα όρη από το δρόμο προς Τσούτσουρο

Ανατολικά Αστερούσια (Πάνω από τον Τσούτσουρο)

Η μαγική παραλία του Αγ.Νικήτα

Αγ.Νικήτας

Παραλία Δυτικά του Αγ.Νικήτα

Πάλι τα ίδια;

Πόσες φορές έχετε βρεθεί σε μπυραρία και κάποιος από τους φίλους σας (συνήθως φίλες σας) ζητάει από το σερβιτόρο να απαριθμήσει τις μπύρες που έχει, για να διαλέξει ο εκλεκτικός φίλος σας (συνήθως φίλη) τη μπύρα της αρεσκείας του (της). Ο κακόμοιρος σερβιτόρος κατεβάζει όλο το κατάλογο χωρίς ανάσα αναφέροντας ακόμα και τις μπύρες που έχουν τελειώσει, ακόμα και τις μπύρες που έχει περάσει η ημερομηνία λήξης τους...Τότε ο φίλος σας, συνήθως φίλη σας, τον αποστομώνει με την πιο ψαγμένη παραγγελία: "Μια AMSTEL!"...

Εννοείται πως ο παραπάνω καταναλωτής δεν ξέρει να πίνει μπύρα και εννοείται ότι από την αρχή θέλει AMSTEL ξέροντας ότι είναι σκατόμπυρα...Γι αυτό και ζητάει να μάθει τις άλλες μπύρες του μαγαζιού. Αλλά στο τέλος η δειλία του στο να δοκιμάσει το καινούριο τον οδηγεί να ξαναπιεί το ζουμί της AMSTEL.

Η παραπάνω συμπεριφορά συναντάται από τα ίδια άτομα σε άλλες στιγμές της ζωής τους. Ίδια ακριβώς διαδικασία κάνει και με την ψήφο του...Τόσα χρόνια ψηφίζει τους ίδιους μαλάκες ξέροντας ότι κάνει μαλακία, αλλά η δειλία και ο φόβος τον οδηγεί ξανά στα ίδια.

Όπως και το παρακάτω βίντεο με το Βέγγο...

Βολταράκια Vol 13: Θρυπτή - Οροπέδιο Ζίρου - Ξηρόκαμπος

Πηγή μετά το Κάτω Χωριό στο δρόμο προς Θρυπτή

Η πηγή...

Θέα προς την Ιεράπετρα από το δρόμο που ανεβαίνει στη Θρυπτή

Μαγευτική θέα από την κορυφή (1476μ.) Από αριστερά προς τα δεξιά: Όρος Ορνό, Οροπέδιο Ζίρου, Μακρύγιαλος, Λιβυκό πέλαγος, Ιεράπτετρα, Λασιθιώτικα όρη, Άγ. Νικόλαος, Ελούντα...

Οροπέδιο Ζίρου

Η παραλία της Αλατσολίμνης στον Ξηρόκαμπο

Τάδε έφη

Suicide is man's way of telling God, "You can't fire me - I quit."

Bill Maher

Πάρε κόσμε!!!

Η παρακάτω είδηση δε θέλει σχολιασμούς...Προκαλεί ανατριχίλα από μόνη της.

Εθνικό σχέδιο αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου με σύμβαση παραχώρησης σαράντα νησιών έως και 50 χρόνια σε ιδιώτες επενδυτές ετοιμάζει η κυβέρνηση, επιδιώκοντας να εισρεύσει «ζεστό» χρήμα στα ταμεία του κράτους με βασικό στόχο την απομείωση του χρέους.

Σύμφωνα με το «Εθνος» το Ταμείο Αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας εξέτασε 562 από τα περίπου 6.000 νησιά και βραχονησίδες που ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και εντόπισε 40 τα οποία μπορεί να νοικιάσει έως και για 50 χρόνια, προκειμένου να εξασφαλίσει τα αναγκαία για τη μείωση του χρέους κεφάλαια.

Στο συγκεκριμένο σχέδιο αναφέρθηκε και ο εκτελεστικός διευθυντής του ΤΑΙΠΕΔ Ανδρέας Ταπραντζής με συνέντευξη στο Bloomberg. Μοναδικό «αγκάθι» για την ταχεία εφαρμογή του σχεδίου, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αποτελεί το θέμα με τις χρήσεις γης. Θα απαιτηθεί θεσμικό και νομικό πλαίσιο, ώστε να αρθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες εκδόσεως αδειών και να λυθούν νομικά και τεχνικά θέματα , όπως καταπατήσεις, αμφισβητήσεις, οριοθετήσεις ζωνών ανάπτυξης.

Διαβάστε τη λίστα όπως αναφέρεται στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος»

1.Η νήσος Φλέβες με έκταση 1.400 στρέμματα στον Πειραιά. Έχει χρησιμοποιηθεί ως πεδίο βολής του Πολεμικού Ναυτικού και γίνονται συχνά ασκήσεις.

2.Στην Εύβοια οι νήσοι Νέων Στύρων, 2.763 στρέμματα. Είναι το μεγαλύτερο νησί στο νησιωτικό σύμπλεγμα κοντά στο μικρό λιμάνι της Αγίας Μαρίνας.

3.Τρία νησιά στα Σύβοτα. Το Μαύρο Όρος με έκταση 742 στρέμματα, ο Άγιος Νικόλαος 540 στρέμματα και η Μπέλα Βράκα με έκταση 154 στρέμματα.

4.Στη Σητεία, η νησίδα Ελάσα, 1.700 στρέμματα, και το νησί Γράντες Ηρα, 3.000 στρέμματα. Βρίσκονται σε ένα σύμπλεγμα νησιών απέναντι από την Ελούντα.

5.Τέσσερα νησιά στην Αλόννησο. Πρόκειται για τις βραχονησίδες Μανώλας, 96 στρέμματα, Μίκρο, 83 στρέμματα, Στόγγυλό, 15 στρέμματα, Καντήλι.

6.Το νησί Αβγό στα Κύθηρα έχει έκταση 40 στρεμμάτων και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Καψάλι. Έχει επισκέψιμο σπήλαιο, υπέροχο τοπίο και εύκολη πρόσβαση.

7.Οι Στροφάδες, 27 ναυτικά μίλια νότια της Ζακύνθου.

8.Η Θαλασσοπούλι στην Καβάλα.

9.Η Πρώτη στη Μεσσηνία, με έκταση 3.100 στρέμματα.

10.Η Τσουγκριά, έκτασης 1.100 στρ., δύο ναυτικά μίλια από το λιμάνι της Σκιάθου.

11.Δύο νησιά στο Δήμο Άνδρου, το Λαγονήσι, 11 στρέμματα, και το Μεγάλο Νησί, 20 στρέμματα. Στη θαλάσσια περιοχή υπάρχουν δεκάδες άλλα νησάκια όπως το Πρασονήσι, η Κοπητήτα, τα Γαυριονήσια (8 νησάκια κοντά στο Γαύριο).

12.Η νησίδα Άγιος Γεώργιος, 120 στρέμματα, μεταξύ της Μήλου και της Κιμώλου.

13.Στη Σύρο η νήσος Σχοινονήσι, 42 στρέμματα, το Ασπρονήσι, 110 στρέμματα, το Ψαθονήσι, 6 στρέμματα. Βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την παραλία Αγκαθοπές.

14. Το νησάκια Άγιος Νικόλαος και το νησάκι Αλεξάνδρου 15 και 12 στρέμματα αντίστοιχα στη Λευκάδα.

15.Στην Τήνο, το Δρακονήσι, 20 στρέμματα, και η νησίδα Απόκοφτος, 14 στρέμματα.

16.Νησί Πλατεία, 25 στρεμμάτων, στον Πόρο.

17.Το Πέρα Νησί, 270 στρέμματα, στην Άρτα.

18.Η Φαλκονέρα, 6.700 στρεμμάτων, στις Σπέτσες. Απέχει 42 μίλια από το Ακρωτήρι Μαλέας και θεωρείται σημαντικό νησί για τη ναυσιπλοΐα.

Μη γυρίσεις πίσω

Με τη λογική του κόσμου αν μπορείς
μη μπλεχτείς ποτέ σου φως μου να χαρείς
στό 'χα πει και ζήσε μόνο για το σήμερα
δυστυχώς τρελέ μου κρίνε
ο ντουνιάς αυτός δεν είναι για τα σίδερα.

Δημ.Αποστολάκης

 

Βολταράκια Vol.12: Άγ.Παύλος - Τριόπετρα - Πρέβελη - Πλακιάς

Η παραλία του Αγίου Παύλου

Λίγκρες

Τριόπετρα

Μαγευτική θέα από την κορυφή του Τιμίου Σταυρού. Στο βάθος το όρος Κουρούπα και δεξιά ο Πλακιάς.

Φεύγοντας από την Πρέβελη

Γιοφύρι κοντά στην Πρέβελη

Ατάκες

 - Hommy! You always mean to say the nicest things...
- Well...It's not easy with you talking all the time.

The Simpons, Season 22, Episode 13

Φολκλόρ και όποιος αντέξει

Θα έχετε όλοι παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια μια αύξηση στη δημοτικότητα της Κρητικής παράδοσης ειδικά στα άτομα των αστικών κέντρων εκτός νησιού (Αθήνα, Θεσσαλονίκη). Κρητικοί λυράρηδες και μουσικοί με τεράστια επιτυχία στα Αθηναϊκά κρητικά στέκια, κρητικά καφενεία και εστιατόρια με κρητικούς μεζέδες και κάθε λογής οινοπνευματωδών (ρακή, ρακόμελα, κρασιά), και φυσικά η κρητική φολκλόρ έκφραση της παράδοσης ως τρόπος ζωής και διασκέδασης.

Είστε για τον μπούτσο...Απλά, και αναλύω.

Ξύπνησε η κάθε κυράτσα και ο κάθε κάγκουρας και θυμήθηκε ότι πρέπει να κάνει στροφή στην παράδοση. Το κάθε μικροαστικό  τιποτένιο ατομάκι που νοιώθει ένα μηδενικό επειδή μεγάλωσε μέσα στο μπετό, στην απαγόρευση και στο φόβο θέλει να εξισορροπήσει τη εσωτερική σαπίλα και ασχήμια του, με το να  - νομίζει ότι - "ρουφάει" λίγη υγεία από μια παράδοση άλλου τόπου. Αυτή η διαφήμιση και η διάδοση της Κρητικής κουλτούρας δεν έχει παρά ένα σκοπό. Την κονόμα!!! Οι μαγαζάτορες των αστικών κέντρων ξέρουν εδώ και πολλά χρόνια να τα παίρνουν από τα Hipstero-πλουσιόπαιδα των βορείων προαστίων που πιστεύουν ότι με το να πιουν ένα ρακόμελο (!) ή να πάνε σε μια συναυλία του Χαρούλη (!) είναι σαν να αρμέγουν μια κατσίκα ή να πηγαίνουν στον τρύγο. 

Αυτή η μάζα που υπάρχει στις μεγάλες πόλεις, αυτή αδηφαγία για το καινούριο και το φολκλόρ έχει σαν συνέπεια τα οποιαδήποτε στοιχεία της παράδοσης, της Κρητικής για παράδειγμα, να διαστρεβλώνονται και να αλλοιώνονται έτσι ώστε ο απαίδευτος τελικός δέκτης να μπορεί να τα επεξεργαστεί. Γιατί ο Κολωνακιότης δεν μπορεί να ακούσει Νικηφόρο Αεράκη, άρα πρέπει να του δώσουμε τον Χαρούλη. Δεν μπορεί να πιεί ρακή, άρα θα του δώσουμε ρακόμελο...

Προσοχή! Δεν αναφέρομαι στους υγιείς ανθρώπους οι οποίοι λόγω της σωστής πληροφόρησης έχουν αγαπήσει την Κρητική κουλτούρα και ψάχνουν παραπέρα από αυτό που υπάρχει σαν γενική εικόνα και αυτό που πιστεύουν οι πολλοί...Αναφέρομαι στους πολλούς που ζουν στην ψευδαίσθηση ότι ακολουθούν και ενστερνίζονται μια κουλτούρα γιατί έτσι τους πλασάρεται...Όχι λοιπόν ρε σαπάκια! Ο Χαρούλης δεν παίζει Κρητικά, στην Κρήτη δεν πίνουμε ρακόμελο, δεν συνομιλούμε με μαντινάδες, δεν έχουμε όπλα σπίτι μας...

Τάδε έφη

Special thanks to Mr Stelios P.

Τάδε έφη

Μια μάνα που 'χε ένα γιο, μα ήταν λωλοπαρμένη
δεν είχε την υπομονή για να το αναθρέψει,
και στην ποδιά της το 'βαλε, πάει να το ρεματίσει.

Στο δρόμο που επήγαινε, στη στράτα που πηγαίνει
μια πέρδικα την απαντά, μια πέρδικα της λέγει:

-Μωρή σκύλα, μωρή άνομη, μωρή μαριολεμένη,
εγώ έχω δεκαοχτώ πουλιά, πάσχω να τ' αναθρέψω
και συ έκανες χρυσόν υγιό, πας να τον ρεματίσεις;

Και στην ποδιά της το 'βαλε, στο σπίτι της πηγαίνει
το έβαλε στην κούνια του, το τραγουδά και λέει:

-Γιε μου σαν γίνεις κυνηγός, σαν γίνεις παλικάρι,
σαν απαντήσεις πέρδικα, να μην τήνε σκοτώσεις.
Η πέρδικα είναι η μάνα σου κι εγώ η μητριά σου.

Παραδοσιακό Μυτιλήνης

Μανταρίνι ! ! !

Οδοιπόροι

Παλιά για κάθε ταξιδιώτη, υπήρχε σκιερό δεντρί
όπου μπορούσε όποιος κι αν ήταν, να ξεκουράσει το κορμί.

Όμως με του καιρού το διάβα, οι οδοιπόροι χάθηκαν
της καλοπέρασης κωθώνια γινήκαν και τρελάθηκαν.

Συρτός του Ναύτη

 

Έχει αξία πιο πολύ
το τελευταίο δάκρυ
Που σταματά και κρουσταλιά
στων αμαθειών την άκρη

Τάδε έφη

Η ζωή είναι σουγιάδες

Η ζωή μας είναι σουγιαδιές
σε βρώμικα αδιέξοδα
σάπια δόντια ξεθωριασμένα συνθήματα
μπάσσο βεστιάριο
μυρουδιές από κάτουρα αντισηπτικά
και χαλασμένα σπέρματα. Ξεσκισμένες αφίσσες.
Πάνω-κάτω. Πάνω-κάτω, η Πατησίων.
Η ζωή μας είναι η Πατησίων.

Εμείς εκεί.
Μια ζωή λιγούρια ταξιδεύουμε
την ίδια διαδρομή.
Ξεφτίλα-μοναξιά-απελπισία. Κι ανάποδα.
Εντάξει. Δεν κλαίμε. Μεγαλώσαμε.
Μονάχα όταν βρέχει
βυζαίνουμε κρυφά το δάχτυλό μας. Και καπνίζουμε.
Η ζωή μας είναι
άσκοπα λαχανητά
σε κανονισμένες απεργίες
ρουφιάνους και περιπολικά.
Γι' αυτό σου λέω.
Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε
να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε.
Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε.
Μη. Βρέχει. Δόσμου τσιγάρο.

Κατερίνα Γώγου

Πιο σαλιάρης πεθαίνεις: Χ.Θηβαίος

Με αφορμή ένα υπέροχο αφιέρωμα του δεύτερου προγράμματος και της ΝΕΤ στο μέγιστο Έλληνα δημιουργό Χρήστο Θηβαίο, αλλά και ενός ξερατού που μου προκάλεσε το θέαμα ενός 50άρη ψευτοκουλτουριάρη που μιλάει λες και έχει πιεί δέκα μπάφους στους -10 βαθμούς κελσίου και έχει κλείσει η φωνή του, και ντύνεται σαν βλαχοτινέιτζερ ελληνικής κωμόπολης της δεκαετίας του '80, εμπνεύστηκα αυτό το άρθρο. (Θα ακολουθήσουν και άλλα στην ίδια θεματολογία).

Δεν ξέρω από που να πρωταρχίσω γι' αυτήν την εμετική παρουσία. Θα μπορούσα να αναφερθώ στο ύφος και τις ηλίθιες γκριμάτσες του  (βλ.εικόνα παρακάτω), βγαλμένες από προσωπικές στιγμές στη χέστρα του σπιτιού του καλλιτέχνη κατά τη διάρκεια οξείας δυσκοιλιότητας. Βέβαια ο απώτερος στόχος των μορφασμών είναι να μας πείσουν ότι τα τραγούδια του έχουν νόημα και ότι παθιάζεται πάνω στη δημιουργία. Όχι ρε Χρήστο εμάς δε μας πείθεις! Το ξέρουμε ότι θες να χέσεις και ζορίζεσαι!!

Πρέπει να παραδεχτώ ότι το κολπάκι του ψευτοκουλτουριάρη με το φουλάρι στο λαιμό και τη κάλτσα στο χέρι να καλύβει τη μισή παλάμη, για να μη φαίνονται οι κάλοι από τις μαλακίες που βαρούσε μικρός, έχει πέραση σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Στο κοινό των ανέραστων, ανοργασμικών, καταπιεσμένων ψυχολογικά κορασίδων που περιμένουν να ξεγελάσουν την αγαμία τους μέσα από τους ακαταλαβίστικους στίχους του συντρόφου Χρήστου. Ας πάρουμε μια γεύση παρακάτω από το Ονειρολόγιο:

Τόσα χρόνια μες τους χάρτες μου σε ψάχνω,(Πάρε μια πυξίδα ρε παιδί μου)

κι ας μην έσκυψες ποτέ στο μέτωπο μου (Να σκύψει μέσα από τους χάρτες;;)
με τα δυο σου χείλια να αφήσεις μια ανάσα στη ζωή μου. (Εδώ πιάνουμε τις ανέραστες...)

Και σαν άστρο καυτερό  (Καίει το άστρο, τσουρουφλάει..)

προς το νησί σου τα λόγια μου πετάει (το άστρο πετάει τα λόγια του Χρήστου;;Μπερδεύτηκα..)
πληγώνοντας τα βράχια και την άμμο, (Η πληγή είναι must για τις ανοργασμικές)

στη χτένα σου καρφώνει την ψυχή μου. (Από που ήρθε η χτένα ρε μάγκα;Το άστρο την έφερε;)

Το χειρότερο είναι ότι αυτός ο τυπάς πλασάρεται ως κάτι πολύ εναλλακτικό και "έντεχνο" γιατί πολύ απλά βάζει στη σειρά μερικές λέξεις που δεν τις χρησιμοποιεί ο μέσος Έλληνας. Χρησιμοποιώντας σαν άλλοθι τις σπουδές τους στην Ιταλία όπου είχε σαν καθηγητή τον Ουμπέρτο Έκο (ένα τυχαίο γεγονός που βρίσκεται σε όλα τα βιογραφικά του δημιουργού) έχει καταφέρει να κάνει μια καριέρα τραγουδώντας στην πλειοψηφία τους αστεία και ακαταλαβίστικα τραγουδάκια, που αν διαβάσεις τους στίχους τους καταλαβαίνεις ότι είναι εσκεμμένα σουρεαλιστικοί. Τόσο εσκεμμένα που γίνεται γραφικό και ανυπόφορο...Φυσικά δεν θα μιλήσω για τη φωνή του που είναι σαν να ακούω βραχνιασμένες γριές να βογκάνε κατά τη διάρκεια του σεξ. Βέβαια πρέπει να παραδεχτώ ότι κι εγώ έχω χρησιμοποιήσει τραγουδάκια του Χρήστου σε γκομενοπαρέες, αλλά όπως λέει ο σοφός λαός: Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. :-)

Ανεμόσκαλα

Τι θα πάθουμε πάλι αυτό το καλοκαίρι...Να'να καλά ο Θανασάκος...

Εγώ κι ο εαυτός μου...

Με λύπη μου διαπιστώνω κάθε μέρα πόσο εγωκεντρικοί έχουμε καταντήσει εμείς οι Έλληνες. Όλα περιστρέφονται γύρω από τον κώλο μας και τον εαυτούλη μας. Δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει, αυτό είναι δουλειά ψυχολόγου (που με τους Έλληνες θα δούλευε 24/7), αλλά νομίζω ότι οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στην ελληνική οικογένεια, που λόγω των όσων έχει περάσει τα τελευταία 60 χρόνια, έχει δημιουργήσει ένα υπερπροστατευτικό και ένα κάτσε-να-με-γαμήσεις-κατεβάζω-και-τα-βρακιά-μου χαρακτήρα απέναντι στα παιδιά της.

Το πρόβλημα αυτό το εντοπίζω σχεδόν κάθε μέρα σε σημείο που έχω φτάσει να αφήνω τους άλλους γύρω μου να κάνουν μονόλογο στις συζητήσεις μας γιατί έτσι είναι ο μόνος τρόπος να νοιώσουν άνετα και να τελικά να σε συμπαθήσουν. Όλα περιστρέφονται γύρω τους. Μπορεί τη στιγμή που μιλάτε, να έχουν πάρει φωτιά τα μαλλιά σου, να έχει στραβώσει το στόμα σου από το εγκεφαλικό και ταυτόχρονα να έχεις στο λαιμό σου καρφωμένο ένα μαχαίρι χρυσαυγίτη αλλά για αυτούς είσαι απλά ένας δέκτης των αυτάρεσκων, εγωκεντρικών και άχρηστων πληροφοριών τους. Απλά άσε τους να μιλάνε, ηδονίζονται...

Επίσης σαν αρσενικό το πρόβλημα το εντοπίζω πολύ περισσότερο στο αντίθετο φύλο που εκεί η κατάσταση έχει ξεφύγει. Όλα κινούνται γύρω από τη νανάρα τους, και αν δεν μπορείς να ικανοποιήσεις τις ορέξεις τους (όχι βέβαια σεξουαλικά αφού οι περισσότερες είναι ανοργασμικές) δεν είσαι τίποτα. Δεν υπάρχεις ρε παιδί μου... Κι αν υπάρξεις, θα υπάρξεις μόνο σαν σουβενίρ σε μικροστιγμές τις καθημερινότητάς τους, για να γεμίζεις το background και κάποια λεπτά σιγής που μεσολαβούν μεταξύ των συζητήσεων που πάντα ξεκινούν με τη λέξη εγώ. Θα υπάρξεις μόνο για να δίνεις ατάκες έτσι ώστε να συνεχίσει η συζήτηση...

Facistbook

Χιλιάδες Έλληνες έκαναν λιώμα την Λαγκάρντ στο facebook όπου ανάρτησε κάποια αρνητικά σχόλια για το περήφανο και γαμάτο έθνος μας. Όσο όλοι οι facebook-junkies έκαναν την επανάστασή τους μέσω του διαδικτύου, ανεβάζοντας αρνητικά και επικριτικά σχόλια,η Λανγκάρντ με τους συνεργάτες της έπιναν μοχίτο και μπλάντι μέρι, τσιμπώντας κρακεράκια με χαβιάρι και σάλτσα βουβαλιού. Η Λανγάρντ είχε στο αθόρυβο το μπλακμπερι της οπότε δεν ακούγονταν τα μηνύματα από το facebook.

Όταν σταματήσουμε να κάνουμε επανάσταση από την οθόνη του υπολογιστή μας (αυτό ισχύει και για μένα που γράφω), όταν σταματήσουμε να αναλύουμε τα σκατά που ζούμε πάνω από τραπέζια με μεζέδες και ρακάκια, όταν επιτέλους κλείσουμε το γαμωκούτι που μας πλασάρει την προπαγάνδα των κεφαλαιοκρατών που μαστιγώνουν την Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια, ίσως τότε κάτι να αλλάξει.

Μέχρι τότε, στέλνω αγωνιστικούς ανταγωνισμούς σε όλα τα φεϊσμπουκάκια στο αντάρτικο που έχουν στήσει στο ΔΝΤ και στην σκρόφα τη Λαγκάρντ.

Αφιερωμένο.

Τάδε έφη

 Ένα ωραίο κείμενο που άκουσα να το συζητάνε στην Ελληνοφρένεια...Το κόλπο είναι πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι νομίζουμε.

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Καλά εμείς. Έστω ότι είμαστε φοροφυγάδες, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, ελλειμματικοί από την κούνια, Ελληνάρες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των λαών που παράγουν. Οι Ισπανοί όμως; Εκείνοι τι φταίνε;

- Η Ισπανία δεν είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν είχε χρέος κατά πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που πέτυχε να κάνει τους μόνους πλεονασματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω τους μια Μπαρτσελόνα χάρμα ιδέσθαι;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που, με παράδειγμα τη Ζάρα, απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να παράγει προϊόντα υφαντουργίας χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τις θέσεις εργασίας στην Άπω Ανατολή;

- Η Ισπανία δεν προσέφερε στη Volkswagen τα πιο επικερδή εργοστάσιά της στην Ευρώπη (εκείνα της Seat);

Κι όμως, η χώρα αυτή βρίσκεται σήμερα στην ίδια μαύρη τρύπα με εμάς. Πώς είναι κάτι τέτοιο δυνατόν, αν η κρίση οφείλεται σε κακοδαιμονίες που, δίχως αμφιβολία, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα αλλά σε καμία των περιπτώσεων την Ισπανία;

Για μια στιγμή ας ξεχάσουμε τα δικά μας και ας αναλογιστούμε το δράμα που εκτυλίσσεται στην Ισπανία (όχι μόνο από αλληλεγγύη προς τον συμπαθή λαό της δυτικής Μεσογείου, αλλά γιατί έτσι θα καταλάβουμε καλύτερα τι μας συμβαίνει κι εμάς τώρα, αυτή τη στιγμή):

Από πέρσι το καλοκαίρι, οι ζημίες των ανόητων ισπανικών ιδιωτικών τραπεζών (που προκλήθηκαν από τζόγο στην αγορά ακινήτων) έχουν μεταφερθεί στους ώμους του ισπανικού δημοσίου, με αποτέλεσμα την ουσιαστική εκπαραθύρωση του τελευταίου από τις «αγορές».

Για να μην αναγκαστεί η EE να παραδεχθεί ότι η Ισπανία είναι η τέταρτη χώρα που «καταπίπτει», αποφασίστηκε η εξής παρανοϊκή «λύση»:

1: Η ΕΚΤ θα δέχεται ό,τι παλιόχαρτο της φέρνουν οι ισπανικές τράπεζες ως «εχέγγυο» και έτσι θα τις δανείσει πάνω από 300 δις με επιτόκιο 1%.

2: Επειδή αυτά τα χρήματα αποτελούν δανεικά, και με τα δανεικά δεν αποφεύγεται μια πτώχευση (παρά μόνο αναβάλλεται), το ισπανικό κράτος θα δανειστεί κι άλλα χρήματα (από το EFSF) με επιτόκιο περί το 4% για να τα χαρίσει στις τράπεζες (στο πλαίσιο της επανακεφαλαιοποίησης) – χωρίς βέβαια να λάβει κοινές μετοχές (κάτι που αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των κανόνων του… καπιταλισμού).

3: Λόγω όμως του 2, το ισπανικό κράτος σπρώχνεται βαθύτερα στην πτώχευση. Για να μην βουλιάξει άμεσα, σκέφτηκαν το εξής σοφό: Οι τράπεζες, την ίδια ώρα που θα παίρνουν δανεικά (κι αγύριστα) από το ισπανικό κράτος, θα του δανείζουν με επιτόκια 6% μέρος των δανεικών που παίρνουν από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%.

Κατανοείτε τι σημαίνουν τα παραπάνω;

Οι πτωχευμένες τράπεζες πρώτα μετέφεραν τις ζημίες τους στο ισπανικό κράτος, οδηγώντας το στην πτώχευση, κατόπιν εξασφάλισαν τόνους δανείων από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1%), μετά δάνεισαν ένα μέρος αυτών των χρημάτων στο… ισπανικό δημόσιο (με επιτόκιο 6%) και, παράλληλα, δανείζονται από το ισπανικό δημόσιο κι άλλα χρήμα τα οποία ο Ισπανός φορολογούμενος δανείζεται από το EFSF.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο απαράβατος όρος για να επιτραπεί στην Ισπανία αυτή η «λύση» είναι η επιβολή λιτότητας, που θα συρρικνώσει κι άλλο το εθνικό εισόδημα, από το οποίο το κράτος θα πρέπει να αντλήσει τους φόρους που απαιτούνται για την αποπληρωμή όλων αυτών των δανείων που έχει φορτωθεί ο ισπανικός λαός εκ μέρους των τραπεζιτών.

Όταν, λοιπόν, ευρωπαίοι συνάδελφοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, δακτυλοδείχνουν την Ελλάδα επειδή τόλμησε να πει όχι στο ευρωπαϊκό «σχέδιο» καταπολέμησης της κρίσης, τους απαντώ χωρίς περιστροφές: Θα παραδεχθώ ό,τι θέλετε, αλλά μόνο όταν μου εξηγήσετε, στη βάση του Ορθού Λόγου, «τι στο διάβολο κάνετε στην Ισπανία;».

Κυβερνώντας από τα παρασκήνια

Εδώ δείτε ποιοί είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από τους πολιτικάντηδες και τα δημοσιογραφάκια. Ποιοί είναι αυτοί που έχουν συμφέρον από την παραμονή της χώρας στην ένωση της ντροπής.

Πηγή:  http://jungle-report.blogspot.com

Κουτσοί στραβοί

Κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα...

Δέκα χρόνια μετά

Δέκα χρόνια μετά,ακούμε πάλι τα ίδια...

Λένε οι ψυχολόγοι κι οι φίλοι μου οι λόγιοι,

απλά τα πράγματα να λες και στα τραγούδια να μην κλαις...

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε

"Ακούω τα πάντα", "πάω παντού", "κάθε μουσική έχει την ώρα της", "δεν είμαι κολλημένος". Αυτές είναι μερικές από τις εκφράσεις που ακούω πολύ συχνά τον τελευταίο καιρό και έχουν απλωθεί σαν καρκίνο σε νεκρό σώμα χρυσαυγίτη (ελπίζω). Αυτή η νέα πολιτικώς ορθή άποψη για τη μουσική και γενικότερα για τη διασκέδαση έχει δηλητηριάσει τα μικροαστικά ατομάκια της σύγχρονης Ελλάδας και τείνει να θεωρηθεί λογική και απολύτως αποδεκτή. Η μουσική λοιπόν παίρνει τον ρόλο ενός σουβενίρ σε μια νύκτα διασκέδασης και μεθιάς, που απλώς είναι εκεί για να ικανοποιεί τα εγωκεντρικά μας ένστικτα, τα οποία μας επιτάσσουν να διασκεδάσουμε. 

Για μένα η μουσική, ο τρόπος διασκέδασης, το φαγητό, η παρέα είναι δείγματα κουλτούρας και προσωπικότητας και γουστάρω τα άτομα που έχουν σαφή προσανατολισμό ως προς αυτά. Τα παραπάνω φανερώνουν, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, έναν πυρήνα που βρίσκεται στο κέντρο της ψυχής του κάθε ένα από εμάς, άσχετα με το τρόπο που εξωτερικεύεται. Εκτιμώ απεριόριστα για παράδειγμα τους καλούς "χωριάτες" που γουστάρουν να διασκεδάζουν με κρητικά, να πίνουν τη ρακάρα τους και παίζουν το κομπολόι τους. Δείχνει έναν πυρήνα μιας κουλτούρας που είναι υπαρκτή και, βασικά, μη καταπιεσμένη. Το ίδιο ισχύει και για τους σκληροπυρηνικούς σκυλάδες του Λεβαρέ...(ξάδερφε Κώστα).

Από την άλλη έχουμε τον αχταρμά, το τουρλού και τη δηθενιά. Έχουμε εγωκεντρικά και αυτάρεσκα άτομα με παντελής έλλειψη προσανατολισμού, άτομα που προσπαθούν να κλείσουν με την κομπλεξαρισμένη κοινωνικότητα τους όλες τις τρύπες από το σουρωτήρι της μικροαστικής ζωής τους. Αυτή η μικροαστίλα αντικατοπτρίζεται και στην έλλειψη ταξικής συνείδησης αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο ποστ. Άδεια εσωτερικά ανθρωπάκια, χωρίς ψυχή και χωρίς κουλτούρα αναπαράγουν και διαιωνίζουν μια σάπια αντίληψη της κοινωνικότητας, είτε μέσα από τη μουσική, τη διασκέδαση και ό,τι άλλο συνθέτει αυτό το πλέγμα εξωτερίκευσης των σκατών που έχουν στο κεφάλι τους.

Οπότε η επιλογή σου είναι σαφής. Δεν είναι γκρι, είναι μαύρη ή άσπρη. Είτε είσαι μέρος αυτής της σάπιας, κατά τη γνώμη μου, νοοτροπίας είτε αποτραβιέσαι και υποστηρίζεις την προσωπικότητά σου και την ψυχή σου. Το πρώτο βήμα είναι φυσικά να καλλιεργήσεις και να ψάξεις αν υπάρχει κάτι μέσα σου από τα δύο αυτά...Το επόμενο είναι να διαλέξεις βάσει αυτού που υπάρχει μέσα σου..

Εγώ διαλέγω μαύρο...

Τάδε έφη

Η ψυχολογία του φασίστα

Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο. Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους. Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.

Άλλωστε, οι στολές, οι παρελάσεις, οι λαμπαδηδρομίες, τα κολοσσιαία θεάματα αρένας, τα συνθήματα, το προγονικό μεγαλείο απ' το οποίο ο χάλιας μικροαστός αντλεί δύναμη για να υποφέρει την ασημαντότητά του, όλα αυτά τα εκμεταλλεύτηκαν τέλεια όλοι οι φασίστες δικτάτορες. Και τα πλήθη ουρλιάζουν "ζήτω! Είσαι ο μπαμπάς μας"! Ο χάλιας μικροαστός πάντα έχει ανάγκη από έναν σούπερ πατέρα του έθνους, που να τον προστατεύει απ' τους παμφάγους καπιταλιστές, αλλά και από τους κομμουνιστές που απειλούν το όνειρό του για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη".

Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη". Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι αυτούς. Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τους επιτρέπει να ονειρεύονται το δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη".

Το Φολκσβάγκεν ( το Λαϊκό Όχημα) είναι δημιούργημα του Χίτλερ. Αλλά υπάρχει ακόμα. Και ο αγκυλωτός σταυρός (η σβάστικα), αυτό το εκπληχτικής ψυχολογικής αποτελεσματικότητας λαϊκό σύμβολο, που δίνει φτερά στο σταυρό και τον κάνει να γυρίζει και να αλέθει, θα δώσει και στο χριστιανισμό τη δυναμική που του λείπει. Τώρα πια δεν είναι αμαρτία να σκοτώνει ο καλός χριστιανός. Και ο Μεταξάς, όπως και ο Μουσολίνι άλλωστε, ξέρουν καλά τι κάνουν όταν υιοθετούν σα σύμβολο το διπλό πέλεκυ. Που κόβει κεφάλια και από τα δεξιά και από τ' αριστερά.

Κάτω απ' αυτές τις ιδιάζουσες στο φασισμό συνθήκες ψυχολογίας της μάζας, και με το πρόσθετο πραγματικό κίνητρο της απειλής της περιουσίας απ' τον καταχτητή που, βέβαια, δεν καταχτά μια χώρα για να κάνει περίπατο υπό το σεληνόφως στις ακρογιαλιές αλλά για να επωφεληθεί υλικά, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι Έλληνες έτρεξαν με τέτοια προθυμία στο μέτωπο και πολέμησαν τόσο καλά τους Ιταλούς.

Όχι όμως και τους Γερμανούς. Που είχαν ισχυρότερα σύμβολα, ισχυρότερα κίνητρα και κυρίως ισχυρότερη μικροαστική τάξη απ' αυτή των μεσογειακών λαών. Που ακόμα και τον πόλεμο τον αντιλαμβάνονται σαν λαϊκή γιορτή ."

Πηγή: tvxs.gr

Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου

Βολταράκια Vol.11: Λιόπετρα - Ξηρολίμνη - Τρόσταλος - Χανδράς

Η είσοδος του φαραγγιού του Χα

Θέα από την κορυφή στη Λιόπετρα

Θεά προς τη Σητεία έξω από τη Ρούσσα εκκλησιά

Θέα από τη Ξηρολίμνη. Στο βάθος η Δραγονάδα και η Γιανυσάδα

Θέα προς την Ανατολική ακτή της Κρήτης από την κορυφή του Τρόσταλου

Θέα προς τα Στειακά όρη από την κορυφή του Τρόσταλου

Μεσαιωνικό χωριό "Βόιλα" στο Χανδρά

Μεσαιωνικό χωριό "Βόιλα" στο Χανδρά