Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε

"Ακούω τα πάντα", "πάω παντού", "κάθε μουσική έχει την ώρα της", "δεν είμαι κολλημένος". Αυτές είναι μερικές από τις εκφράσεις που ακούω πολύ συχνά τον τελευταίο καιρό και έχουν απλωθεί σαν καρκίνο σε νεκρό σώμα χρυσαυγίτη (ελπίζω). Αυτή η νέα πολιτικώς ορθή άποψη για τη μουσική και γενικότερα για τη διασκέδαση έχει δηλητηριάσει τα μικροαστικά ατομάκια της σύγχρονης Ελλάδας και τείνει να θεωρηθεί λογική και απολύτως αποδεκτή. Η μουσική λοιπόν παίρνει τον ρόλο ενός σουβενίρ σε μια νύκτα διασκέδασης και μεθιάς, που απλώς είναι εκεί για να ικανοποιεί τα εγωκεντρικά μας ένστικτα, τα οποία μας επιτάσσουν να διασκεδάσουμε. 

Για μένα η μουσική, ο τρόπος διασκέδασης, το φαγητό, η παρέα είναι δείγματα κουλτούρας και προσωπικότητας και γουστάρω τα άτομα που έχουν σαφή προσανατολισμό ως προς αυτά. Τα παραπάνω φανερώνουν, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, έναν πυρήνα που βρίσκεται στο κέντρο της ψυχής του κάθε ένα από εμάς, άσχετα με το τρόπο που εξωτερικεύεται. Εκτιμώ απεριόριστα για παράδειγμα τους καλούς "χωριάτες" που γουστάρουν να διασκεδάζουν με κρητικά, να πίνουν τη ρακάρα τους και παίζουν το κομπολόι τους. Δείχνει έναν πυρήνα μιας κουλτούρας που είναι υπαρκτή και, βασικά, μη καταπιεσμένη. Το ίδιο ισχύει και για τους σκληροπυρηνικούς σκυλάδες του Λεβαρέ...(ξάδερφε Κώστα).

Από την άλλη έχουμε τον αχταρμά, το τουρλού και τη δηθενιά. Έχουμε εγωκεντρικά και αυτάρεσκα άτομα με παντελής έλλειψη προσανατολισμού, άτομα που προσπαθούν να κλείσουν με την κομπλεξαρισμένη κοινωνικότητα τους όλες τις τρύπες από το σουρωτήρι της μικροαστικής ζωής τους. Αυτή η μικροαστίλα αντικατοπτρίζεται και στην έλλειψη ταξικής συνείδησης αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο ποστ. Άδεια εσωτερικά ανθρωπάκια, χωρίς ψυχή και χωρίς κουλτούρα αναπαράγουν και διαιωνίζουν μια σάπια αντίληψη της κοινωνικότητας, είτε μέσα από τη μουσική, τη διασκέδαση και ό,τι άλλο συνθέτει αυτό το πλέγμα εξωτερίκευσης των σκατών που έχουν στο κεφάλι τους.

Οπότε η επιλογή σου είναι σαφής. Δεν είναι γκρι, είναι μαύρη ή άσπρη. Είτε είσαι μέρος αυτής της σάπιας, κατά τη γνώμη μου, νοοτροπίας είτε αποτραβιέσαι και υποστηρίζεις την προσωπικότητά σου και την ψυχή σου. Το πρώτο βήμα είναι φυσικά να καλλιεργήσεις και να ψάξεις αν υπάρχει κάτι μέσα σου από τα δύο αυτά...Το επόμενο είναι να διαλέξεις βάσει αυτού που υπάρχει μέσα σου..

Εγώ διαλέγω μαύρο...