Κρίμα

Ανήκω στη γενιά του Κομφούζιο και του ΑΜΑΝ.Είμαι ένας από αυτούς που όταν το ΑΜΑΝ το έδειχναν πολύ αργά και οι μανάδες μας δεν μας άφηναν να το βλέπουμε, το γράφαμε σε κασέτα και το πρώτο πράγμα που κάναμε μόλις γυρνούσαμε από το σχολείο ήταν να δούμε την χτεσινοβραδινή εκπομπή.Θυμάμαι πολλές φορές που έβλεπα το ΑΜΑΝ γονατιστός μπροστά από το βίντεο με την τσάντα ακόμα στην πλάτη μου...Θυμάμαι και τις πρώτες εκπομπές των καθαρμάτων που ήταν σε στυλ talk-show αλλά αφού είδαν ότι δεν τραβάει το γύρισαν σε πολιτική σάτυρα και γεννήθηκε το "AMAN:τα καθάρματα".
Τότε το γέλιο έβγαινε αβίαστα αφού το σόου αφενός ήταν εβδομαδιαίο και δεν υπήρχε η ίδια πίεση για να βγουν τα αστεία και τα σκετς και αφετέρου η παρέα του ΑΜΑΝ δεν αναλωνόταν σε άλλες δραστηριότητες (imagine).
Τώρα με λύπη παρατηρώ τους ανθρώπους που επηρέασαν κατά πολύ το χιούμορ των ατόμων της γενιάς μου να κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να κάνουν τον κόσμο να γελάσει,πολλές φορές να γελάνε κι οι ίδιοι με το ζόρι και να αναλώνονται σε καθημερινές εκπομπές. Αλλά τα λεφτά είναι μάλλον πολλά και αφού η τηλεθέαση χτυπάει καλά νούμερα,δεν είναι και χαζοί να τα παρατήσουν...Έχουνε μεγαλώσει και έχουν και έξοδα.