Καλά στέφανα

Ακούμε κάθε μέρα πως η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας πάει από το κακό στο χειρότερο και ότι οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες θα περάσουν δύσκολες μέρες. Μία από αυτές οι ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι βλέπουν τη σύνταξή τους να μειώνεται και τις ιατροφαρμακευτικές παροχές να έχουν πάρει τον κατήφορο.

Προσωπικά δε τους λυπάμαι Κ Α Θ Ο Λ Ο Υ. Μακάρι να μείνουν άστεγοι,να κοιμούνται σε χαρτόκουτα στην άκρη του δρόμου και αφού θα έχουν πεθάνει από τον παγετό,τρωκτικά και νηστικά σκυλιά να φάνε τα κουφάρια τους.

Αυτοί δεν είναι που τόσα χρόνια πήγαιναν στις κάλπες με τις ψήφους στα δόντια και με προσημειωμένα ψηφοδέλτια στις τσέπες;;;

Αυτοί δεν είναι που γέμιζαν τις πλατείες και κουνούσαν τα σημαιάκια,φέρνοντας και παρέα τα παιδιά και τα εγγόνια τους για να μαθαίνουν κι αυτά από μικρά τη σαπίλα και τη ξεφτίλα του κομματισμού;

Οι ίδιοι δεν είναι που προέτρεπαν τα παιδιά και τα εγγόνια τους να χώνονται στις παρατάξεις στα πανεπιστήμια και να γίνονται αφισοκολλητές,μπας και πάρουν κάνα πτυχίο και κάνουν και κάνα διδακτορικό με τον καθηγητή της παράταξης;;;

Αυτοί δεν είναι που τρέχαν στα βουλευτικά γραφεία για να διορίσουν την κορούλα και το γιόκα τους στο δημόσιο;;;

Αυτοί δεν είναι που για συνεχόμενες τετραετίες ψήφιζαν πολιτικούς αποδεδειγμένα εμπλεκόμενους σε σκάνδαλα και κλεψιές ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ γέμιζαν τις πλατείες και κουνούσαν πάλι σημαιάκια;;;

Ε δεν τους λυπάμαι καθόλου...

Στο διάολο.