Κατίνες

Απίστευτο τραγούδι για δύο λόγους.

Πρώτον απίστευτο το ότι ο άνθρωπος ήταν 15 χρόνια μπροστά και αυτά που λένε άλλοι σήμερα τα έχει πει το 97 και πολύ παλιότερα από άλλους δίσκους.

Δεύτερον απίστευτο το ότι η ελληνική κοινωνία έχει μείνει η ίδια από τη δεκαετία του 90.

Όλοι μας γίναμε και μείναμε μια κυρά Κατίνα δυστυχώς....


Βαρέθηκα να ζω με πλαστικές ιδέες και υποκατάστατα με τα σκουπίδια που μας ρίχνουνε στη μάπα οι μπινέδες που όταν ανοίγουνε το στόμα να μιλήσουνε βρωμάν σαν καμπινέδες και σε βόθροι ανοιχτοί
[...]
Και φοβάμαι που για μένανε ψηφίζεις καθορίζεις, κρίνεις και αποφασίζεις με ορίζεις, μ' αφορίζεις, με ψωνίζεις κι είμαι εγώ στο ίδιο ράφι με τ' απορρυπαντικά σου τα κουτιά της κοκακόλας, τις σερβιέτες, τα σαπούνια και τα προφυλακτικά σου
[...]
Κυρά Κατίνα έλα θα σε περιμένω στη Νομική Σχολή και στο Πολυτεχνείο να σου μιλήσω ο μαλάκας για αγώνες και θυσίες και για κείνους που χαράμισαν τα όνειρά τους τότε για να τρώνε και να πίνουνε οι κωλοεργολάβοι οι βολεμένες αδερφές κι οι μεγαλοεκδότες αυτοί που γράφουν τη δική μας ιστορία
[...]
Κυρά Κατίνα θα σε βγάλω στα κανάλια μπουρδελότσαρκα σε μια μεγάλη τηλεοπτική παρτούζα να δεις από κοντά παθητικούς και επιβήτορες που μας το παίζουνε δασκάλοι και ηγήτορες μας ξεβρακώνουν το μυαλό, μας ξεφτιλίζουνε στα ίσα βγαίνουν και μας λεν "Είστε μαλάκες"
[...]
για σένα και για μένα αντιστέκομαι αντιστέκομαι την ώρα που παραδοθήκαν όλοι ποιητές, τραγουδιστάδες και δασκάλοι και παπάδες αντιστέκομαι με νύχια και με δόντια μα φοβάμαι πως στο τέλος δε θ' αντέξω
[...]
θα το παίζω από τη μια λαϊκά κι απ' την άλλη με τους φίλους κοσμικά στις ντισκοτέκ και στα υπόγεια αλανιάρικα κωλάδικα γαρδένιες θα πετώ στις τραγουδιάρες και θα σπάω στίβες πιάτα στα σκυλάδικα
[...]
και συ στη φασαρία δε θ' ακούς θα με κοιτάς με απορία τσιφτετέλια θα χορεύεις στα τραπέζια και με νάζι θα κουνάς τα πισινά σου και δεν ξέρω τελικά, αν θα πρέπει να σου πω, ή αν πρέπει να μου πεις για τα όνειρά σου